moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Nieodzowność gry zespołowej
Ostatni z paneli berlińskiej konferencji poświęcono szerszej niż bilateralna płaszczyźnie współpracy z naszym zachodnim sąsiadem.

Drugiego dnia berlińskiej konferencji „Bundeshwera – Wojsko Polskie: długa droga do sojuszu” sesja popołudniowa była otwarta dla publiczności, co umożliwiło  zainteresowanym poznanie, jak w ramach forum organizacji międzynarodowych Polska i Niemcy dążą do zbliżenia w dziedzinie bezpieczeństwa, a także jakie wyzwania stoją przed Europą. 

Poseł Jadwiga Zakrzewska przypomniała trudną drogę Polski do NATO. „Kiedy w 1990 roku przyjechał do naszego kraju ówczesny sekretarz generalny NATO Manfred Wörner, zapytany o możliwość przyjęcia w struktury sojuszu młodych demokracji, odpowiedział: «Nic nie wskazuje na to, by taki wariant był rozważany »”. A jednak stało się. Poseł Zakrzewska podkreśliła, że wstąpienie do euroatlantyckiej struktury bezpieczeństwa jest historycznym sukcesem polskiej polityki zagranicznej.
W swoim wystąpieniu wskazała na nowe zagrożenia, z którymi dzisiaj trzeba się zmierzyć, takie jak cyberataki czy terroryzm. „Na forum Zgromadzenia Parlamentarnego NATO wielokrotnie starałam się zwrócić na to uwagę”.

Płaszczyzny współpracy Posłanka do Bundestagu Elke Hoff podkreśliła, jak ważne są takie spotkania, jak to zorganizowane wspólnie przez Europejską Akademię w Berlinie i Wojskowy Instytut Wydawniczy w Warszawie. Brakuje bowiem dyskusji o bezpieczeństwie. Tymczasem politycy, przypomniała Hoff, muszą dawać siłom zbrojnym podstawę do działania. Podobnie jak poseł Zakrzewska, wskazała na nowe wyzwania stojące przed Europą. Przypomniała, że dzisiejsze konflikty wymagają nowych form odpowiedzi polityków, a nie sił zbrojnych. Podkreśliła też znaczenie współpracy między naszymi państwami: „Polska i Niemcy są naturalnymi partnerami w określaniu strategii bezpieczeństwa”. Istotne jest, według Hoff, prowadzenie uczciwej dyskusji, wskazywanie, gdzie są luki we wspólnej obronie, a także z czego wynikają rozbieżności w myśleniu o niej.

Komandor doktor Tomasz Szubrycht z Akademii Marynarki Wojennej, odwołując się do okresu zimnej wojny, podzielił się refleksją, że w dwustronnych stosunkach polsko-niemieckich na szczeblu wojskowym nie ma obecnie nieufności mającej związek z zaszłościami historycznymi. Współpraca jest nawiązywana na różnych płaszczyznach. Należy ją rozpatrywać w aspekcie oficjalnego współdziałania oraz osobistych kontaktów żołnierzy obu armii. Podał symptomatyczne przykłady: nikogo już nie dziwi udział niemieckich oficerów w polskich ćwiczeniach. Podobnie wizyta niemieckiego okrętu w porcie wojennym w Gdyni. Wskazał na trzy aspekty możliwej współpracy. Ich wyznacznikiem jest polityczna konieczność, płynące z niej korzyści oraz potrzeba podejmowania wspólnych działań. Zaakcentował aspekt bezpieczeństwa w ujęciu pooling and sharing, czyli inicjatywy łączenia i wspólnego wykorzystania zdolności wojskowych.

Konkluzją wystąpienia komandora Szubrychta było stwierdzenie, że żadne państwo, nie wyłączając USA, nie jest samowystarczalne w sferze bezpieczeństwa. Wynika z tego konieczność współdziałania na międzynarodowej arenie z określeniem specjalizacji armii poszczególnych państw. Należy przy tym rozważyć ideę wspólnych sił zbrojnych, mających jasno określony cel. Ważne jest także utworzenie zrównoważonych sił morskich, odpowiednich do stojących przed nimi zadań, których jest coraz więcej ze względu na pojawiające się nowe zagrożenia.

Z wypowiedzią tą korespondowało wystąpienie Franza H.U. Borkenhagena, byłego szefa Sztabu Planowania Federalnego Ministerstwa Obrony, który również dostrzegł konieczność komasowania sił i scalania struktur partnerów zarówno z NATO, jak i Unii Europejskiej. To odpowiednia droga do stworzenia wspólnej polityki bezpieczeństwa. Wskazał na istotne zagadnienie scedowania określonych zdolności siłom zbrojnym poszczególnych państw. Istotne jest uświadomienie sobie, „że nie musimy wszyscy wszystkiego umieć”, a zatem niezbędny jest podział ról. Postawił przy tym pytanie, jak to uczynić, by podołać wyzwaniom bezpieczeństwa i jednocześnie nie ograniczać sojuszników w ich rozwoju. Zaproponował rozwiązanie, którym może być opracowanie białej księgi oraz utworzenie europejskiej armii. Któż bowiem przejmie zadania od Amerykanów, którzy wycofują swoje siły z Europy.

Rola Unii

W kolejnym panelu, zatytułowanym „W poszukiwaniu strategii bezpieczeństwa Unii Europejskiej”, głos zabrali profesor doktor Krzysztof Miszczak, dyrektor Biura Pełnomocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw Dialogu Międzynarodowego, doktor Claudia Major, analityk z Niemieckiego Instytutu Polityki Międzynarodowej i Bezpieczeństwa, oraz Dominik Jankowski z Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
W swoich wystąpieniach dzielili się ze słuchaczami uwagami na temat Unii Europejskiej i jej roli jako głównego aktora w dziedzinie bezpieczeństwa. Wszyscy podkreślali, że XXI wiek to nowe wyzwania i potrzeba wypracowania nowej wielonarodowej strategii bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Wspólnie zastanawiali się też, czy traktat lizboński odpowiada potrzebom i czy nie jest konieczne redefiniowanie zasad bezpieczeństwa Unii Europejskiej.

Aby Unia Europejska była nadal liczącym się graczem w polityce bezpieczeństwa, jak podkreślał pierwszy panelista, należy wypracować jej kompleksową politykę zewnętrzną, a także opracować wielką strategię, określić rozwój jej zdolności militarnych i możliwości zwiększenia sił ekspedycyjnych, opracować zasady wspólnego rynku uzbrojenia. 

Claudia Major skupiła się na próbie znalezienia odpowiedzi na pytania: co z nową strategią bezpieczeństwa Unii Europejskiej? Dlaczego jest ona potrzebna, dlaczego tak trudno ją uzgodnić i co należy w tym kierunku zrobić? Nowa strategia jest potrzebna, gdyż musi uwzględniać pojawiające się zagrożenia. W 2003 roku musiała odpowiadać na pytanie, jak zwalczać terroryzm i zorganizowaną przestępczość, w 2008 – na przykład, jak zwalczać cyberataki. Zważywszy na aktualne wyzwania, należy albo odnowić strategię powstałą w 2003 roku, albo opracować nową. Chociaż, co podkreślono, trudno uwierzyć w to, aby taki dokument powstał. Różnice między państwami członkowskimi Unii Europejskiej są coraz bardziej widoczne.

Dominik Jankowski problem widzi też w tym, że dekalog wspólnej polityki bezpieczeństwa i współpracy nie budzi społecznego zainteresowania, nastąpił spadek zaufania między państwami, na co odpowiedzią jest regionalizacja polityki zagranicznej państw członkowskich.

Do wystąpień odniósł się między innymi profesor Zdzisław Najder. Doprecyzował poglądy panelistów, że bez zawarcia europejskiego paktu fiskalnego jakikolwiek postęp w dziedzinie rozwoju europejskiej polityki bezpieczeństwa nie jest możliwy.

Uczestnicy konferencji zgodzili się, że trzeba wzmocnić dialog na rzecz bezpieczeństwa, a w nim Polska, Niemcy i Francja powinni odgrywać rolę pierwszoplanową.

Jadwiga Zakrzewska, wiceprzewodniczącą sejmowej Komisji Obrony Narodowej

Sojusz na fundamencie
Nie sposób nie pytać, w jakim kierunku będzie ewoluować NATO.

W nowej koncepcji strategicznej sojuszu można zauważyć powrót do źródeł, do fundamentu, którym jest traktat waszyngtoński. Zabiegaliśmy o to podczas Zgromadzenia Parlamentarnego NATO w Warszawie na kilka dni przez szczytem w Lizbonie. Szczególnie chodziło o nadanie nowego ciężaru gatunkowego artykułowi 5 traktatu waszyngtońskiego. Uważam za mało prawdopodobne, aby NATO w obecnym dziesięcioleciu odgrywało główną rolę w światowej polityce. Przykładem są operacje „Świt Odysei” i „Zjednoczony obrońca” na terytorium Libii. Sojusz będzie raczej występował w różnych rolach: czasem lidera, a czasem tylko udzieli wsparcia partnerom. Priorytetami NATO do 2020 roku są zapewnienie bezpieczeństwa swoim członkom oraz dynamiczne zaangażowanie poza obszarem traktatowym w celu zminimalizowania zagrożeń. Chcąc osiągnąć sukces, członkowie NATO będą musieli dbać o wzajemne wsparcie i jedność. Doświadczenia sojuszu wskazują na potrzebę dostosowania się do wymagań politycznych i technologicznych. Pewne ustalenia nie mogą się jednak zmieniać, koncepcja strategiczna NATO musi bowiem odnosić się do ideałów, które stanowiły fundament jego tworzenia, a to oznacza, że jej podstawą jest traktat waszyngtoński.

Niedosyt
Uczestnikami konferencji byli dziennikarze pism cywilnych, zainteresowani podejmowanymi zagadnieniami. Pani Anna Przybyll z „Newsweeka” podzieliła się opinią na jej temat.
„Niezwykle cieszę się z uczestnictwa w konferencji i gratuluję organizatorom pomysłu oraz doskonałego przeprowadzenia całego spotkania w pięknym, sprzyjającym refleksji miejscu, jakim jest Europejska Akademia w Berlinie. Szkoda, że czas nie pozwolił na szersze rozwinięcie tak wielu ciekawych wątków dotyczących polskiej i niemieckiej wojskowości. Poruszone zostały wszystkie jej aspekty, co daje fantastyczny całościowy obraz złożonej problematyki. Wiele okazji do kuluarowych rozmów pozwoliło pogłębić te zagadnienia, na których omówienie nie wystarczyło czasu podczas oficjalnych paneli. Poważna i merytoryczna dyskusja toczyła się dzięki niezwykle profesjonalnym i sympatycznym prowadzącym.
Uczestniczyłam w wielu konferencjach o charakterze naukowym czy edukacyjnym. Ta wyróżniała się pod względem organizacyjnym, doboru ekspertów i zaproszonych uczestników. Dziękuję za trzy dni intensywnych, pouczających rozmów i mnóstwo ciekawych tematów”.

Fot.: Ewa Korsak

dodaj komentarz

komentarze


Terytorialsi pomagają poszkodowanym w powodziach
 
Nagroda nie tylko od dowódcy
Sikorski–Majski, czyli układ, który uratował Sybiraków
Czekamy na pierwszy medal w Tokio
Wojsko pomaga powodzianom w Małopolsce
Pancerniacy ruszają na Łotwę
Żołnierze bez testów z WF-u
Kontyngent do zmiany
Gotowi do przepraw i pomocy powodzianom
Legioniści w drodze po oficerskie gwiazdki
Świat skacze w otchłań
Abramsy dla 1 Brygady
Ruszyli do walki o naszą przyszłość
Polscy żołnierze polecą na Islandię
Polskie F-16 gotowe na Islandię
Wilki znów na Mazurach
Polak najlepszym podoficerem NATO
NATO Andersa
Kurs na dyplomację
„Projekt Wojownik”, czyli skok do basenu
Lider po amerykańsku
Polacy blisko podium, ale bez medalu
Powstanie było czymś niezwykłym
Janina Takajszwili, zakonspirowana całe życie
Żeglarki wciąż liderkami, szóste miejsce pływaka
Military Doctor 2021
Pamięci kobiet z powstania warszawskiego
GROM, czyli gotowi ratować życie
Javelin gwarantuje skuteczność
UE o wspólnym bezpieczeństwie
Rozwój i wyzwania wojskowej logistyki
Course on Diplomacy
Wyścig zbrojeń nie ustaje
„Kobra ’21”, czyli rozpoznanie specjalsów
Będzie więcej szkoleń z pierwszej pomocy
Mamy złoto! Rewelacyjny bieg sztafety mieszanej
Wioślarki wywalczyły pierwszy medal w Tokio
Chorwaci uczą się od polskich pilotów
Dwa zwycięstwa zapaśnika
Psy (w) WOT
Afganistan. Czas wracać do domu
BohaterON - wyślij kartkę do powstańca
Rusza PKW Islandia
Nowe książeczki wojskowe
Abrams – czołg niepokonany w walce
Afghanistan: Going Back Home
V-2 leci do aliantów
Zaalarmować świat, poświęcając siebie
Poligon na miarę XXI wieku
Umowa na Mieczniki podpisana
Szczyt NATO o zagrożeniach dla bezpieczeństwa
Żeglarki na kursie po medal
NATO ćwiczy w Gruzji
Co ze sprawdzianem z WF?
Świętuj razem z żołnierzami!
Szczyt NATO w Brukseli – punkt zwrotny dla Sojuszu
Szczyt NATO już w poniedziałek

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO