Dowodził już polskimi żołnierzami na misji w Czadzie, a później brygadą wsparcia Wielonarodowego Korpusu . Płk Wojciech Kucharski został właśnie dowódcą 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. Pod jego komendą będzie ponad 4 tysiące żołnierzy. A jedno z zadań pułkownika to przygotowanie podhalańczyków do wyjazdu do Afganistanu.
Pułkownik Kucharski od kilku dni dowodzi żołnierzami służącymi w dziesięciu jednostkach: w Rzeszowie, Jarosławiu, Przemyślu, Kłodzku i Nisku. Na stanowisku zastąpił gen. bryg. Stanisława Olszańskiego, który został zastępcą dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej. Zadaniem nowego dowódcy jest utrzymanie gotowości bojowej brygady. Będzie też zajmował się planowaniem szkolenia dowódców i sztabowców oraz nadzorowaniem szkoleń wszystkich żołnierzy.
To nie wszystko. Pułkownik jest także odpowiedzialny za przygotowanie podhalańczyków do misji w Afganistanie. W przyszłym roku 300 z nich zasili Polski Kontyngent Wojskowy. Z kolei w 2014 roku 21 BSP będzie główną siłą XVI zmiany kontyngentu. Na razie żołnierze przechodzą trening strzelecki i taktyczny.
– Chciałbym przede wszystkim utrzymać wysoki poziom wyszkolenia jednostek 21 Brygady. To naprawdę świetni żołnierze – mówi płk Kucharski i dodaje: – Zależy mi na tym, by wojskowi nadal doskonale działali w terenie górzystym. To ich mocna strona i chciałbym, aby tak pozostało.
Dowódca nie chce jeszcze mówić o swoich planach związanych z nowym stanowiskiem. – Muszę najpierw brygadę poznać, by wiedzieć na czym się skupić – tłumaczy.
Do podhalańczyków przyszedł ze Stargardu Szczecińskiego, gdzie dowodził Brygadą Wsparcia Dowodzenia Wielonarodowego Korpusu Północny-Wschód. – Dla każdego dowódcy najciekawszym wyzwaniem jest zawsze dowodzenie dużym związkiem taktycznym. Brygada Wsparcia nauczyła mnie wiele. Spotkałem tam świetnych fachowców i zdobyłem sporą wiedzę techniczną i specjalistyczną – wspomina płk Kucharski.
O przygotowaniu merytorycznym pułkownika mówią też jego dawni współpracownicy. – Jego wiedza może imponować. Zna też biegle dwa języki: francuski i angielski – opowiada płk Marian Matoszka, zastępca dowódcy Brygady Wsparcia Dowodzenia. Podkreśla, że pułkownik Kucharski cieszy się wśród żołnierzy ogromnym autorytetem. – Jako dowódca był wymagający, ale dzięki temu brygada osiągała sukcesy. Jest też bardzo kontaktowym i otwartym człowiekiem.
Oficer wywodzi się z rodziny o bogatych tradycjach wojskowych. Jego ojciec był zawodowym żołnierzem, a brat jest nadal w służbie. On sam służy już od 32 lat. – Nie związałem się z wojskiem przez przypadek. To świadomy i przemyślany wybór. Nie mogę powiedzieć, że chciałem bronić granic Polski, bo nie ma teraz takich zagrożeń, ale uważam, że chcąc utrzymać pokój, trzeba być militarnie przygotowanym – mówi płk Kucharski.
Zaczynał w 1980 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu. Później studiował także na Akademii Obrony Narodowej, w Centrum Wyższych Studiów Wschodnich oraz w Instytucie Wyższych Studiów Obrony Narodowej. Ukończył też paryskie Ogólnowojskowe Kolegium Obrony.
– Przyjaźnimy się od 1980 roku, kiedy to w szkole oficerskiej pobieraliśmy razem nasze pierwsze mundury. Wojtek już w szkole wyróżniał się na tle pozostałych podchorążych. Jest bardzo konsekwentny i zdyscyplinowany, zarówno w służbie, jak i w nauce – opowiada płk Stanisław Woźniak, zastępca szefa sztabu ds. operacyjnych 16 Dywizji Zmechanizowanej.
Przez trzy lata płk Wojciech Kucharski pracował w Brukseli w Sztabie Wojskowym Unii Europejskiej. Był tam starszym specjalistą oddziału ćwiczeń, szkoleń i analiz. Zajmował się wówczas m.in. tworzeniem Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony. W 2008 roku dowodził pierwszą zmianą PKW w Czadzie.
Jego rodzina, żona Jolanta i trzech synów, przez tyle lat zdążyła się już przyzwyczaić do weekendowego męża i ojca. By spędzić z najbliższymi wolny czas, pułkownik dojeżdża do Elbląga. Jak wypoczywa? Interesuje się literaturą i historią wojen. Podczas służby w Brukseli poznał fińskich oficerów i zainteresował się historią ich kraju. Dlatego też ostatnio dużo czyta o wojnie zimowej (konflikt radziecko-fiński z lat 1939–40). Chciałby też zostać myśliwym. W lipcu ukończył roczny kurs myśliwski i otrzymał patent. Szczególnie lubi relaksować się na Mierzei Wiślanej. – Moje plany urlopowe zależą od rodziny. Wtedy to ja jestem na ich rozkazy – przyznaje z uśmiechem.
autor zdjęć: st. sierż. Adam Król
komentarze