Cały wysiłek narodu musi iść w jednym kierunku. Wszyscy jesteśmy żołnierzami. Musimy myśleć tylko o jednym: walka aż do zwycięstwa” – ten komunikat Sztabu Głównego usłyszeli rankiem 1 września 1939 roku Polacy. Od kilku godzin trwała wojna. Broniły się Westerplatte i bohaterska obsada Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku.
W szeregach wojska znaleźli się zwycięzcy wojny polsko-rosyjskiej z 1920 roku, ale też pierwsze roczniki żyjące w niepodległej Polsce. Potencjał sił był jednak niewspółmierny, szczególnie w obliczu agresji sowieckiej: 17 września 1939 roku Armia Czerwona wlała się falą przez nasze wschodnie granice. Stanęliśmy w obliczu konieczności prowadzenia walki na dwa fronty. Walki samotnej, spoczywającej na barkach polskiego żołnierza, za którym murem stanęło wówczas całe społeczeństwo.
II wojna światowa, która zaczęła się od napaści niemieckiej armii Hitlera na Polskę, stała się naszym wspólnotowym doświadczeniem niewyobrażalnego cierpienia – próżno szukać rodziny, która nie zostałaby dotknięta tym dramatem. Wojna zmieniła oblicze naszej ziemi, na której okupant zbudował system zagłady, w tym obozy śmierci. Wojna odebrała spokój naszym dzieciom. Chciano nas pozbawić godności. Naszą codziennością stały się terror, egzekucje, grabież majątku, wysiedlenia, tułaczka, śmierć milionów obywateli. Mimo kapitulacji nie złożyliśmy broni. Fenomen Polskiego Państwa Podziemnego dowodzi naszego ofiarnego przywiązania do idei wolności. Płaciliśmy za to straszną cenę. Burzono nasze dziedzictwo, a trawione ogniem znikały z mapy wsie i ich mieszkańcy.
Nasze wojsko, wierne sojuszom, walczyło tam, gdzie było to możliwe, a polska krew była przelewana na wszystkich frontach. Dla polskiego żołnierza Ojczyzna zawsze była jak Matka. To z jej imieniem na ustach szedł on do nierównej walki. To okrzyk „Niech żyje Polska!” stanowił często ostatnie tchnienie. Musimy dziś szczególnie odczytywać te słowa jako testament. To poświęcenie żołnierza jest emanacją Ojczyzny, uświadamia nam jej największą wartość.
Bohaterowie z Westerplatte! Żołnierze Września! Wszyscy niezłomni, którzy nie złożyliście broni „aż do zwycięstwa”, odpowiadamy Wam dziś, że „Polska żyje!”. Wy wszyscy wierni przysiędze, którzy przenieśliście wiarę w wolną Polskę w Waszej walce, cierpieniu, poświęceniu i śmierci za Ojczyznę – pamięć o Was nigdy nie zginie! Wasz duch jest obecny w naszej tradycji głębokiego umiłowania Ojczyzny! Wasz duch towarzyszy naszej odpowiedzialności za bezpieczeństwo Polski, w imię którego rozbudowujemy naszą siłę obronną. Wojsko Polskie jest silne jak nigdy wcześniej.
Cześć i chwała Bohaterom!
W związku z 85. rocznicą wybuchu II wojny światowej przygotowaliśmy specjalne wydanie „Polski Zbrojnej”.
Zapraszamy do lektury!
|
|
|
komentarze