W Europie narasta kryzys. Jedno z państw NATO jest nękane przez potężnego sąsiada. Wreszcie zwraca się o pomoc do Sojuszu. Na morze wychodzą okręty – oto scenariusz ćwiczeń „Dynamic Move-23-2”, które odbyły się we włoskim Centrum Szkolenia Morskiej Walki Minowej MARICENDRAG. Kierownikiem ćwiczenia był polski oficer.

„Dynamic Move” to międzynarodowe ćwiczenia dowódczo-sztabowe organizowane przez NATO. Biorą w nich udział marynarze sił przeciwminowych. Operują na mapach i dokumentach, a wypracowane decyzje wpisują w nowoczesny program komputerowy. W wirtualnym świecie mają do dyspozycji okręty różnych klas, morskie drony, a nawet śmigłowce wyposażone w stacje hydrolokacyjne i trały.

Tegoroczny scenariusz zakładał, że w Europie doszło do poważnego kryzysu. Jedno z państw NATO znalazło się na celowniku potężnego sąsiada. Po serii prowokacji ze strony agresora zaatakowany kraj zwrócił się o pomoc do Sojuszu. ONZ wypracowała stosowną rezolucję, a na morze wyruszyły okręty.

Ćwiczenie tradycyjnie już zostało zorganizowane w Centrum Szkolenia Morskiej Walki Minowej MARICENDRAG, które mieści się we włoskiej miejscowości La Spezia. Tym razem w szkoleniu wzięło udział blisko 70 marynarzy z 15 państw NATO. Wśród nich byli oficerowie z 13 Dywizjonu Trałowców 8 Flotylli Obrony Wybrzeża, którym przypadły ważne role. Po raz drugi w historii Polak został kierownikiem ćwiczenia. Funkcję tę pełnił dowódca dywizjonu kmdr por. Michał Dziugan. – Do moich zadań należało m.in. stawianie zespołom kolejnych zadań, ale też omawianie i ocena ich działań – wyjaśnia oficer. Podlegały mu sztab grupy zadaniowej (CTG) oraz trzy sztaby jednostek zadaniowych (CTU). Jedną z nich utworzyli podwładni kmdr. por. Dziugana z 13 Dywizjonu, wspomagani przez oficerów ze Stanów Zjednoczonych i z Chorwacji.

Poszczególne epizody „Dynamic Move” wiązały się z poszukiwaniem min na szlakach żeglugowych czy monitorowaniem krytycznej podmorskiej infrastruktury. Uczestnicy rozwiązywali problemy związane z logistyką, ochroną okrętów przed atakami z morza i powietrza, zasadami użycia siły na morzu. – Dla nas takie doświadczenia są cenne z co najmniej kilku powodów – mówi kmdr por. Dziugan. Po pierwsze, jak tłumaczy, marynarze mają szansę, by poćwiczyć z użyciem zaawansowanego technologicznie systemu. Dzięki temu mogą popełniać błędy bez większych konsekwencji. W takich warunkach nawet zatopienie okrętu nic nie kosztuje, a zdobyta w ośrodku praktyka pozwoli uniknąć podobnych sytuacji w realnym świecie. Na tym oczywiście nie koniec. – Ważna jest też praca w międzynarodowym środowisku. Wszyscy korzystamy z procedur NATO, tyle że w każdym kraju trochę inaczej przekłada się je na praktykę. A takie ćwiczenia pozwalają na wymianę doświadczeń z tym związanych – podkreśla oficer. I wreszcie korzyść numer trzy – poszerzenie horyzontów. – Nasi marynarze na co dzień operują na Morzu Bałtyckim, jednak powinni być przygotowani, by w każdej chwili wyjść poza dobrze znane sobie akweny i porzucić wyrobione przez lata nawyki – podkreśla kmdr por. Dziugan.

Scenariusz tegorocznej edycji „Dynamic Move” co prawda został osadzony na Bałtyku, ale nowoczesne oprogramowanie dawało możliwość modyfikowania typowych dla niego warunków, choćby głębokości czy zasolenia. – Poza tym ćwiczenia takie jak to stanowią okazję do przetestowania nowych doktryn i koncepcji. Nieprzypadkowo podczas „Dynamic Move” pojawiły się wątki związane z ochroną podwodnej infrastruktury. Na ten element w ostatnim czasie kładzie się w państwach NATO szczególnie duży nacisk – mówi kmdr por. Dziugan i dodaje: – Poprzez takie ćwiczenia chcemy przygotować oficerów naszego dywizjonu do tego, by w każdym momencie byli w stanie wejść do dowolnego międzynarodowego sztabu i pokierować siłami przeciwminowymi. Nawet jeśli będą one dysponowały sprzętem innym od tego, który znajduje się w wyposażeniu polskiej marynarki wojennej.

W podobnym tonie o „Dynamic Move” wypowiada się kmdr Ettore Ronco, który obecnie dowodzi SNMCMG2, czyli jednym z dwóch stałych zespołów sił przeciwminowych NATO. – Komunikacja może stanowić wyzwanie na morzu. Tutaj możemy usiąść twarzą w twarz, wymienić się doświadczeniami. To z kolei przyspiesza procesy szkoleniowe i pomaga rozwijać nowe pomysły – przekonuje oficer cytowany przez służby prasowe MARCOM.

W ćwiczeniach tego typu marynarze z 8 FOW biorą udział praktycznie co roku. Szkolą się w dwóch ośrodkach – La Spezi oraz Ostendzie (Belgia), gdzie mieści się szkoła wojny minowej EGUERMIN. Kiedy oficerowie z 13 Dywizjonu Trałowców jadą do Włoch, ich koledzy z 12 Dywizjonu meldują się w Belgii – i odwrotnie.