moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Współpraca wzorcowa i symboliczna

Czy przyszłością unijnej obrony jest europejska armia, której projekt odżył po czekającym nas w styczniu brexicie? A może bardziej realne jest zacieśnianie współpracy wojskowej poszczególnych unijnych państw i pozostawienie obrony zbiorowej w gestii NATO? Opuszczenie UE przez Wielką Brytanię nie pozostanie bez wpływu na wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony. Znacznie zmniejszy się zbrojny potencjał wspólnoty, ale brexit może stać się przyczynkiem do pogłębienia współpracy wojskowej państw członkowskich. Zazwyczaj gdy mowa o takiej współpracy, pojawia się temat utworzenia wspólnej europejskiej armii.

To chwytliwe hasło, ale tak naprawdę nikt na poważnie nie zamierza powołać armii rozumianej jako ponadnarodowa struktura stworzona na wzór armii narodowych. Trudno nawet wyobrazić sobie siły zbrojne kontrolowane np. przez instytucje europejskie. O wiele bardziej prawdopodobne jest dalsze wzmacniania europejskiej współpracy w dziedzinie obrony i bezpieczeństwa.

Wojskowa współpraca między państwami UE trwa od dawna i przybiera różne formy. Zazwyczaj ma ona charakter bilateralny, choć nie zawsze. Np. w 2009 roku Norwegia, Szwecja, Finlandia, Dania i Islandia zawiązały Nordycką Współpracę Obronną (NORDEFCO) i realizują wspólne projekty. W 1989 roku Niemcy i Francja utworzyły sześciotysięczną brygadę żołnierzy piechoty (niektórzy politycy widzieli w niej zalążek europejskiej armii, wojskowi byli bardziej wstrzemięźliwi). Dysponuje ona czterema garnizonami w Niemczech i trzema we Francji. Jednak jej znaczenie jest niewielkie, gdyż Francuzi i Niemcy razem służą tylko w batalionie zaopatrzenia oraz w sztabach. Pozostałe oddziały wchodzące w skład brygady mają charakter narodowy i wyposażone są we własną broń. Jednostka ta nigdy nie została skierowana do działań bojowych. Podobnie jak budowane od 2005 roku unijne grupy bojowe, które przez cały czas pozostają w gotowości.

 

Niemcy doceniają współpracę międzynarodową w budowaniu zdolności obronnych. Takie podejście ma swoje źródło w historii tego kraju: pacyfistycznie nastawione społeczeństwo jest dziś bardziej skłonne zaakceptować europejskie, a nie niemieckie projekty militarne. Zacieśnienie współpracy wojskowej ma także duże znaczenie dla mniejszych państw unijnych, takich jak np. Holandia. Kraj ten od 1995 roku integruje swoje siły zbrojne z Bundeswehrą. Wtedy powstał korpus niemiecko-holenderski, któremu – w razie potrzeby – można byłoby podporządkować po jednej dywizji każdego z tych państw. Nie odegrał on jednak dużej roli. Okazało się, że lepszym pomysłem jest włączanie jednostek jednego państwa w armijne struktury drugiego i odwrotnie. Taki charakter przyjęła współpraca w ramach sformowanego w 2015 roku 414 niemiecko-holenderskiego batalionu pancernego. Został on podporządkowany stacjonującej na co dzień w Havelte holenderskiej 43 Brygadzie Zmechanizowanej, która z kolei jest włączona w struktury 1 Dywizji Pancernej należącej do Bundeswehry. W skład 414 batalionu wchodzi m.in. holenderska kompania w sile 100 żołnierzy, którzy szkolą się w obsłudze niemieckich czołgów Leopard 2A6MA2. Formacja ta dysponuje 44 czołgami, które są wyposażone w urządzenia i systemy komunikacyjne i informacyjne produkcji holenderskiej. Dzięki temu Holendrzy mogą bez problemów nawiązywać łączność cyfrową z innymi jednostkami swojej armii. To dla tego kraju ważne rozwiązanie, gdyż Holendrzy w ostatnich latach niemal całkowicie zlikwidowali swoje jednostki pancerne. Koszty utrzymania batalionu są dzielone między oba kraje.

Kompania 414 batalionu pancernego brała udział m.in. w ćwiczeniach w Drawsku Pomorskim. W 2019 roku 414 batalion został oddelegowany do dyspozycji Sił Natychmiastowego Reagowania NATO (Very High Readiness Joint Task Force, VJTF).

Niemiecko-holenderski batalion był dla byłej niemieckiej minister obrony Ursuli von der Leyen, obecnie szefowej Komisji Europejskiej, wzorcowym przykładem europejskiej integracji w polityce obronnej. Za udaną można także uznać współpracę między holenderską i niemiecką marynarką. Niemiecka jednostka piechoty morskiej w sile 800 żołnierzy służy od 2018 roku w marynarce holenderskiej. Justyna Gotkowska, ekspert Ośrodka Studiów Wschodnich ds. bezpieczeństwa, o wojskowej współpracy Hagi i Berlina mówi „wzorowa”, a podobną kooperację niemiecko- francuską nazywa „symboliczną”.

Udana współpraca niemiecko-holenderska zachęciła inne kraje do integracji części oddziałów z Bundeswehrą. W 2017 roku ówczesna minister obrony von der Leyen zaproponowała Rumunii i Czechom, by przyłączyły swoje oddziały do jednostek niemieckiej armii. Czeska 4. Brygada Szybkiego Reagowania współpracuje z niemiecką 10. Dywizją Pancerną. Praga chwali sobie wspólne ćwiczenia. Rumuńska 81. Brygada Zmechanizowana ćwiczy wspólnie z niemieckimi i holenderskimi jednostkami. Komentatorzy mają jednak wątpliwości, czy kooperacja ta okaże się takim sukcesem jak niemiecko-holenderska.

Nieco inny charakter ma polsko-niemiecka współpraca wojsk lądowych, oparta na wzajemności, m.in. w wymianie oficerów, wzajemnym podporządkowaniu batalionów pancernych, wspólnych szkoleniach. Ma ona na celu przede wszystkim zwiększenie interoperacyjności.

Podobny cel przyświecał niemiecko-amerykańskiemu porozumieniu, jakie w listopadzie 2019 roku podpisali gen. por. Jörg Vollmer oraz gen. James McConville, szefowie sztabów obu sojuszniczych armii. Dotyczyło ono zwiększania interoperacyjności między Bundeswehrą i U.S. Army. Do 2027 roku wojska lądowe Niemiec i USA mają być zdolne do bliskiej współpracy podczas operacji regionalnych i globalnych. Niemiecka brygada wojsk lądowych może zostać podporządkowana amerykańskiej dywizji ogólnowojskowej i poddana jej dowództwu oraz odwrotnie.

Taki kierunek rozwoju współpracy wojskowej wydaje się najbardziej prawdopodobny także między państwami Unii. Nie powstanie europejska armia, a UE nie przekształci się w sojusz podobny do NATO.

Małgorzata Schwarzgruber , dziennikarka „Polski Zbrojnej”

autor zdjęć: Michał Zieliński

dodaj komentarz

komentarze


W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
 
Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
25 lat w NATO – serwis specjalny
Odstraszanie i obrona
Na straży wschodniej flanki NATO
V Korpus z nowym dowódcą
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Ocalały z transportu do Katynia
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
WIM: nowoczesna klinika ginekologii otwarta
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Przygotowania czas zacząć
Kolejne FlyEle dla wojska
Jeśli nie Jastrząb, to…
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Bezpieczeństwo ważniejsze dla młodych niż rozrywka
Szarża „Dragona”
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Wojna w świętym mieście, część druga
Prawda o zbrodni katyńskiej
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Cyberprzestrzeń na pierwszej linii
Mundury w linii... produkcyjnej
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Święto wojskowego sportu
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Głos z katyńskich mogił
Barwy walki
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
W Ramstein o pomocy dla Ukrainy
Marcin Gortat z wizytą u sojuszników
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Rakiety dla Jastrzębi
Kolejni Ukraińcy gotowi do walki
Zmiany w dodatkach stażowych
Szpej na miarę potrzeb
Kurs z dzwonem
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Sprawa katyńska à la española
Wojna w świętym mieście, epilog
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
Ramię w ramię z aliantami
Strażacy ruszają do akcji
NATO na północnym szlaku
Potężny atak rakietowy na Ukrainę
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Wieczna pamięć ofiarom zbrodni katyńskiej!
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Zbrodnia made in ZSRS
Optyka dla żołnierzy
Charge of Dragon

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO