moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Suma wszystkich minusów

Największym plusem zaangażowania w Afganistanie i Iraku jest pokazanie minusów naszej armii: od wyposażenia po styl dowodzenia – pisze Jarosław Rybak, publicysta zajmujący się problematyką bezpieczeństwa, autor książek o jednostkach specjalnych, były rzecznik prasowy MON i BBN.

Przez ponad pół wieku mieliśmy armię poligonową. Manewry zawsze kończyły się sukcesem. Nawet jeśli – przez pomyłkę – jakiś generał kazał atakować własne oddziały. Czy taka armia była w stanie obronić nasz kraj? Nie. Zarówno w wypadku klasycznej wojny, jak i działań, które teraz obserwujemy na Ukrainie. Początek misji w Iraku pokazał bowiem, jak ta armia wygląda w rzeczywistości. Nie mieliśmy w Wojsku Polskim żadnej jednostki, którą w komplecie można było wysłać do walki. Najlepszy przykład to batalion dowodzony w czasie III zmiany PKW Irak przez ppłk. Jerzego Guta. Żołnierze pochodzili z 76 jednostek wojskowych z całego kraju. Co tam PKW… Nawet GROM – w Iraku i w pierwszych latach operowania w Afganistanie – nie zdziałałby wiele, gdyby nie olbrzymie amerykańskie wsparcie logistyczne i informacyjne.

Po 2003 roku do opinii publicznej wreszcie dotarła oczywista prawda: profesją żołnierza jest walka. Pamiętam serial „Babilon.pl”. Matka jednego z bohaterów opowiada, jak się cieszyła, gdy syn poszedł do szkoły oficerskiej, bo mężczyzna dobrze wygląda w mundurze, a do tego ma pewną pracę. Przestało się jej podobać dopiero wtedy, gdy żołnierzy zaczęto wysyłać na wojnę. To kwintesencja podejścia wielu naszych rodaków do sił zbrojnych.

W efekcie działań wojennych ponieśliśmy straty. Dla mnie nie jest to wyłącznie czysta statystyka. Uczestniczyłem w niejednym pogrzebie poległego na misji. Mam stały kontakt z wieloma, którzy odnieśli rany. Ale powiedzmy sobie brutalnie: ryzyko utraty zdrowia i życia jest wpisane w charakter tej służby. Dlatego żołnierze mają przywileje, których ja – cywil od lat bardzo aktywnie zajmujący się wojskiem – nigdy miał nie będę.

Analizując zaangażowanie w misje, nie można zapominać o olbrzymich kwotach z budżetu, które wyłożono na kontyngenty.

To są minusy, nie mogą one jednak przesłonić najważniejszego plusa, jakim jest otwarcie oczu żołnierzy i wielu decydentów na faktyczny stan Wojska Polskiego. Można to nazwać cyniczną kalkulacją, ale ja wolę określenie „pragmatyzm”.

Pozostaje pytanie: co dalej po zakończeniu misji w Afganistanie? Słychać głosy, że nie będziemy się angażować w odległych rejonach świata, a armia wróci do podstawowego zadania, jakim jest obrona terytorium państwa. Czy możemy sobie pozwolić na politykę zagraniczną (a armia jest jej zbrojnym ramieniem) w stylu „nasza chata z kraja”? Zapytałem o to gen. Michaela Repassa, do niedawna najważniejszego amerykańskiego specjalsa w Europie. Generał stwierdził: „Gdyby wasi oficerowie nie mieli doświadczenia bojowego, nabytego podczas udziału w misjach, trudno byłoby uzasadnić, że w ramach Sił Odpowiedzi NATO jesteście gotowi do dowodzenia SOF składającymi się z żołnierzy, którzy ponad dekadę służyli w warunkach bojowych”.
Odpowiedź jest dyplomatyczna, ale klarowna.

Jarosław Rybak
publicysta zajmujący się problematyką bezpieczeństwa, autor książek o jednostkach specjalnych, były rzecznik prasowy MON i BBN

dodaj komentarz

komentarze


Abordaż z polskim wsparciem
Wspólne przeżycia łączą, czyli weterani na warsztatach
Na unijnym szczeblu o współpracy z USA na rzecz bezpieczeństwa
Sokół na ratunek w górach
MON zmienia system gotowości obronnej
Więcej Piorunów i Jelczy
Okno dla gigantów
Pancerny atak z wody
Coraz więcej Krabów w Bolesławcu
Szlify na moście
Generał z cienia
Obrona kraju to obrona naszych bliskich i naszej wolności
Wojna, której nie widać
Medalowy finisz strzelców
Vipery wracają do Czech
Manewry w Nowej Dębie i ochrona Jasionki
Medycy bojowi na poligonie
Nigdy nie zostawiamy swoich
Listopad z „Huraganem”
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
„Kurs generalski” dla podoficerów
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Road to Life
Flight into the Future
Gladius, czyli polski miecz
Rosyjskie drony pod lupą wojskowych śledczych i ekspertów. Jak wygląda ich praca?
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
„Horyzont” przedłużony
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
„Koalicja 26.2”, czyli chętni i wiarygodni
Ratunek pod ogniem
Gorący lipiec PKW Łotwa
Zatrzymać masywny krwotok
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Stałe miejsce Polski w ETAP
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
Złoto i brąz w sportach walki
Tak rodzą się piloci myśliwców
Co z wysługą po powrocie do wojska?
Modelowy test na poligonie
„Ślązak” czeka na modernizację
Jak prowadzić Leoparda?
Pokład okrętu… pod dachem
Roboty zamiast saperów
Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Cyberspecjaliści na poligonie
Wicepremier i szef SG apelują o pomoc dla bohaterskich policjantów
Nowe łodzie wielozadaniowe na Bałtyku
Pancerny poligon
Nowy kompleks dla artylerzystów z Jarosławia
Nowe ubrania i obuwie dla żołnierzy
Jakie zmiany w ustawie o obronie?
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Ojcowie polskiej niepodległości
Flanka pod strażą
Sprawdzian bielskich desantowców
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Wiceszef MON-u w Kijowie
DiBaX ‘26 – eksperymenty dla rozwoju NATO
ORP „Albatros” w akcji
Bombowiec na dnie Bałtyku
Constans historii
Sulechów z brygadą artylerii
Samotna placówka
Promień nie do zniesienia
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
AI za sterami Gripena

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO