moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Ruszyła budowa Kormorana II

W gdańskiej stoczni Remontowa Shipbuilding rozpoczęła się budowa prototypowego polskiego niszczyciela min Kormoran II. Gotowy okręt ma zostać przekazany marynarce wojennej za dwa lata. Ministerstwo Obrony Narodowej chce zamówić trzy tego typu jednostki. Będą kosztować półtora miliarda złotych.


Zgodnie z rozpisanym do 2026 roku programem modernizacji marynarki wojennej armia będzie przeznaczać ponad miliard złotych rocznie na nowe okręty, systemy rozpoznawcze i dowodzenia, śmigłowce i bezzałogowce (latające i pływające) – to w sumie dwadzieścia dwa programy operacyjne.

Najdroższe będą okręty podwodne. Wojsko chce kupić trzy. Trzeba będzie na nie wydać do dziewięciu miliardów złotych. Marynarka ma otrzymać także m.in. trzy okręty patrolowe z funkcją zwalczania min – kryptonim Czapla, trzy okręty obrony wybrzeża – kryptonim Miecznik oraz trzy niszczyciele min kryptonim Kormoran II.

Najszybciej mają wejść do służby te ostatnie. Jesienią ubiegłego roku Inspektorat Uzbrojenia MON zawarł umowę na zbudowanie do 2016 roku w ramach pracy badawczo-rozwojowej prototypowej jednostki. Ma to zrobić konsorcjum, któremu przewodniczy gdańska stocznia Remontowa Shipbuilding (w skład wchodzą również Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej oraz Stocznia Marynarki Wojennej S.A.). Jeśli pierwszy z Kormoranów II spełni oczekiwania wojska, konsorcjum zbuduje do 2022 roku dwie kolejne jednostki tego typu. Za trzy okręty armia zapłaci nieco ponad półtora miliarda złotych.


Dziś w gdańskiej stoczni Remontowa Shipbuilding rozpoczęto cięcie pierwszych blach stali amagnetycznej, z której powstanie prototypowy Kormoran II. W uroczystości, bo cięcie blach traktowane jest jako symboliczne rozpoczęcie budowy okrętu, wziął udział wiceminister obrony narodowej Czesław Mroczek. – Mamy dobry, ambitny i przemyślany program modernizacji. Mamy środki finansowe dzięki wzrostowi gospodarczemu, dzięki sile polskiej gospodarki. W tej chwili potrzeba nam zdolności polskich inżynierów i konstruktorów, zdolności przemysłowych – podkreślił wiceminister.

Dodał, że w tej chwili warunkiem sukcesu programu unowocześnienia wojennej floty jest teraz nie wola MON, ale zdolności rodzimego przemysłu.

Reprezentujący wykonawców Andrzej Wojtkiewicz, prezes zarządu stoczni Remontowa Shipbuilding, zapewniał, że konsorcjum podoła zadaniu, jakiego się podjęło. Podkreślił, że aby zbudować okręt ze stali amagnetycznej, czyli w technologii, w której do tej pory nie budowano okrętów dla polskiej marynarki wojennej, jego stocznia zainwestowała nie tylko w ludzi i ich szkolenie, ale również w specjalistyczne wyposażenie.

– Zbudowaliśmy specjalną halę, w której powstanie okręt. Dzisiejsza uroczystość to w zasadzie ostatni dzień, kiedy można ją swobodnie zwiedzać, bo jak zacznie się budowa, będziemy w niej utrzymywać bardzo rygorystyczne warunki klimatyczne, w tym czystości powietrza, aby okręt spełniał wszystkie normy narzucone przez technologię stali amagnetycznej – wyjaśniał prezes Wojtkiewicz.


Kormoran II:
– wyporność: maksymalna: 850 ton;
– długość całkowita: 58,00 m;
– szerokość: 10,30 m;
– wysokość do pokładu dziobówki: 6,40 m;
– wysokość do pokładu głównego na rufie: 4,70 m;
– zanurzenie konstrukcyjne kadłuba: 2,60 m;
– prędkość: nie mniej niż 15 w;
– zasięg pływania: nie mniej niż 2500 mil morskich;

Uzbrojenie i wyposażenie:
– zintegrowany mostek nawigacyjny;
– zintegrowany system dowodzenia i kierowania uzbrojeniem;
– armata morska – 23 mm;
– dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe;
– dwa przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe;
– sonar podkilowy;
– sonar samobieżny (SPVDS);
– pojazdy bezzałogowe wielo- i jednokrotnego użytku;
– zdalnie odpalane ładunki wybuchowe do niszczenia min;
– dwuprzedziałowa komora dekompresyjna.

Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: mjr Szczepan Głuszczak, www.remontowa-rsb.pl, Krzysztof Wilewski

dodaj komentarz

komentarze

~JB
1398851880
Przepraszam, co ten statek ma na dziobowym flagsztoku?
76-70-E0-57
~jakiś
1398466500
Drżyjcie ARMIE świata! Uzbrojenie nowatorskie i super skuteczne!
B4-F2-89-E2
~ja
1398458640
Działko docelowo ma mieć kaliber 35mm. Nie mogę zrozumieć dlaczego będzie 2 zestawy przenośne przeciwlotnicze (GROM/ Piorun). Powinny być na stałe zamocowane jak armaty i karabiny. Tylko w ten sposób bedą skutecznie i szybko użyte. Człowiek na pokładzie jest najsłabszym i podatnym na warunki atmosferyczne elementem w tym systemie okrętowym.
9C-1A-F3-58

Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
 
Operacja „Synteza”, czyli bomby nad Policami
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Pod skrzydłami Kormoranów
Zachować właściwą kolejność działań
Sandhurst: końcowe odliczanie
Kolejne FlyEye dla wojska
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Wytropić zagrożenie
W Italii, za wolność waszą i naszą
Szpej na miarę potrzeb
Wojna w świętym mieście, część druga
NATO na północnym szlaku
Donald Tusk: Więcej akcji a mniej słów w sprawie bezpieczeństwa Europy
Rekordziści z WAT
Zmiany w dodatkach stażowych
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Wypadek na szkoleniu wojsk specjalnych
Rozpoznać, strzelić, zniknąć
Na straży wschodniej flanki NATO
25 lat w NATO – serwis specjalny
Ramię w ramię z aliantami
Morze Czarne pod rakietowym parasolem
Charge of Dragon
Ukraińscy żołnierze w ferworze nauki
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Gunner, nie runner
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Wojskowy bój o medale w czterech dyscyplinach
Znamy zwycięzców „EkstraKLASY Wojskowej”
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Wojna na detale
Active shooter, czyli warsztaty w WCKMed
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Sprawa katyńska à la española
SOR w Legionowie
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Front przy biurku
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Wojna w świętym mieście, epilog
Szybki marsz, trudny odwrót
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
NATO on Northern Track
Lekkoatleci udanie zainaugurowali sezon
Czerwone maki: Monte Cassino na dużym ekranie
Święto stołecznego garnizonu
Kadisz za bohaterów

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO