moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Terroryzm trzeba powstrzymać u źródła

Cały świat łączył się z ofiarami zamachów we Francji w listopadzie ubiegłego roku. Mało kto przejął się tym, że dosłownie dzień wcześniej doszło do masakry w południowej części Bejrutu. W wyniku zamachu bombowego zginęło wtedy ponad 40 osób, a prawie 250 zostało rannych. Za przeprowadzenie ataku w dzielnicy Burdż al-Baradżna odpowiedzialnych było dwóch Palestyńczyków i Syryjczyk, wszyscy ściśle powiązani z Daesz. Dla władz Libanu, po zamachach samobójczych w Hermel i starciach w Trypolisie, było to kolejne ostrzeżenie – mimo wyniszczenia wszystkich stron konfliktu wojna domowa w Syrii zatacza i będzie zataczać coraz szersze kręgi.

Na terytorium Libanu przebywa około 1,5 mln uchodźców z Syrii (1,2 mln zarejestrowanych przez UNHCR) oraz niespełna 600 tys. uchodźców palestyńskich (450 tys. zarejestrowanych przez UNWRA – Agendę Narodów Zjednoczonych do Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie). Kraj wielkości województwa świętokrzyskiego o populacji wynoszącej około 4 mln mieszkańców od lat pięćdziesiątych zmaga się z napływem Palestyńczyków, którzy porzucili swoje ziemie podczas wojen z Izraelem. Obecnie Liban został dosłownie zalany przez uciekających Syryjczyków. Mimo że władze tego kraju na początku 2015 roku zamknęły swoje granice, a uchodźcy na przedłużenie pobytu muszą uzyskać odpłatną zgodę, trudno uznać sytuację za opanowaną. Pomijając wciąż postępujące przeludnienie (w ciągu ostatnich lat w nielegalnych obozach przyszło na świat około 400 tys. dzieci), trudno tak naprawdę stwierdzić, ilu ekstremistów wykorzystało dotychczasowy chaos i przedarło się przez granicę.

Nie jest tajemnicą, że w niektórych nielegalnych obozach terroryści zainstalowali swoje komórki. Przykładem może być obóz Bar Elias w dolinie Bekaa, w którym zanotowano aktywność bojowników Daesz, czy obozy w prowincji Hermel, systematycznie infiltrowane przez islamistów z Dżabat an-Nusra i innych grup powiązanych z Al-Kaidą. Sytuacja uległa poprawie po ofensywie przeprowadzonej przez libańską armię oraz zbrojne ramie Hezbollahu (Al-Muqawama al-Islamiyya), która wyparła większość bojowników z pogranicza i uszczelniła samą granicę, jednak górskie tereny ciągnące się wzdłuż doliny Bekaa bardzo trudno jest kontrolować. W rejonach Rayak czy Qaa-Al Qusayr wciąż dochodzi do starć, a miejscowi meldują o aktywności islamistów. Dolinę Bekaa nękają również miejscowe gangi, które żyją z kradzieży oraz porwań. Mimo że dla mieszkańców Libanu jest to problem dużej wagi, nie należy go jednak łączyć z terroryzmem.

W ciągu ostatnich lat pogłębia się również rozłam pomiędzy grupami etnicznymi i religijnymi zamieszkującymi bliskowschodnie państwo. W latach 2011–2014 doszło w Libanie do antyrządowych protestów, które zostały wykorzystane przez bardziej radykalne środowiska. W efekcie doszło m.in. do zaognienia sytuacji w Trypolisie (miasto w północnej części Libanu), gdzie starły się grupy sunnitów i alawitów (odłam szyizmu). Miasto zostało spacyfikowane przez libańską armię, przy czym nie doprowadzono do pojednania pomiędzy frakcjami. Za wcześnie, by mówić o konflikcie na tle religijnym, a tym bardziej o prześladowaniach, jednak rozmawiając z ludźmi, można wyczuć postępującą niechęć do uchodźców. Za ten stan odpowiada nie tylko pogorszający się standard życia, lecz również obarczanie winą obcych. Trzeba przy tym pamiętać, że Liban od lat zachowywał delikatną równowagę pomiędzy chrześcijanami, szyitami i sunnitami, a na jej straży stoi konstytucja.

Liban, jako bliskowschodnie państwo, stanowi przykład bez precedensu. W przeszłości kraj zmagał się z uchodźcami napływającymi podczas wojen izraelsko-arabskich, z okupacją przez syryjski reżim, czy krwawymi wojnami domowymi. W ostatni poważny konflikt był zaangażowany w 2006 roku, kiedy w czasie wojny lipcowej na jego terytorium starły się siły IDF i Hezbollahu. Teraz, mimo licznych problemów wewnętrznych oraz wojny domowej toczącej się za miedzą, wydaje się, że Libańczycy zastopowali napływ islamskich ekstremistów i odsunęli perspektywę kolejnego konfliktu. Pokoju nie uda się jednak utrzymać bez zdecydowanych działań lokalnych władz oraz interwencji społeczności międzynarodowej.

W tym miejscu warto zaznaczyć, że komórki terrorystyczne, które bez wątpienia zainstalowano w Libanie, nie mają bezpośredniego wpływu na bezpieczeństwo Starego Kontynentu. Uchodźcy przebywający na terytorium tego kraju nie mają praktycznie żadnych perspektyw na kontynuowanie swojej migracji. W przeważającej większości są to ludzie cierpiący skrajną biedę, których zwyczajnie nie stać na przedostanie się do Europy. Jednocześnie ubóstwo i poczucie krzywdy to bardzo chłonny grunt na ekstremistyczną indoktrynację. W perspektywie może to oznaczać bardzo poważne problemy wewnętrzne, które może powstrzymać poprawa sytuacji materialnej uchodźców oraz sprawnie prowadzona edukacja. To, w jakie sposób i czy w ogóle to się stanie, zależy od pracy organizacji humanitarnych i budżetów, którymi dysponują.

Michał Zieliński , korespondencja z Bejrutu, Liban

dodaj komentarz

komentarze


Odstraszanie i obrona
 
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Cyberprzestrzeń na pierwszej linii
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
WIM: nowoczesna klinika ginekologii otwarta
Kolejne FlyEle dla wojska
Zmiany w dodatkach stażowych
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
25 lat w NATO – serwis specjalny
Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
Szarża „Dragona”
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
W Ramstein o pomocy dla Ukrainy
Potężny atak rakietowy na Ukrainę
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Strażacy ruszają do akcji
Na straży wschodniej flanki NATO
Ramię w ramię z aliantami
Mundury w linii... produkcyjnej
Wieczna pamięć ofiarom zbrodni katyńskiej!
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Optyka dla żołnierzy
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Prawda o zbrodni katyńskiej
Jeśli nie Jastrząb, to…
Wojna w świętym mieście, epilog
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Bezpieczeństwo ważniejsze dla młodych niż rozrywka
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
V Korpus z nowym dowódcą
Wojna w świętym mieście, część druga
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Ocalały z transportu do Katynia
Przygotowania czas zacząć
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Charge of Dragon
Szpej na miarę potrzeb
Barwy walki
Zbrodnia made in ZSRS
Rakiety dla Jastrzębi
Święto wojskowego sportu
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Sprawa katyńska à la española
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Kurs z dzwonem
NATO na północnym szlaku
Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
Głos z katyńskich mogił
Kolejni Ukraińcy gotowi do walki
Marcin Gortat z wizytą u sojuszników
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO