moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Finał konkursu o tytuł Mistrza Ognia Artyleryjskiego Wojsk Lądowych 2021

W trakcie konfliktu zbrojnego korzystanie z systemów nawigacji i łączności będzie utrudnione ze względu na oddziaływanie przeciwnika, dlatego należy doskonalić różne metody skutecznego rażenia go ogniem.

W dniach 17–18 listopada 2021 roku w Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia przeprowadzono finałową część konkursu. Brali w nim udział oficerowie wojsk rakietowych i artylerii wyłonieni w eliminacjach na szczeblu dywizji, brygad i pułków artylerii oraz Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia.

Konkurs miał na celu:
1) doskonalić:
a) znajomość zasad strzelania i kierowania ogniem oraz programu ćwiczeń i strzelań WRiA1,
b) indywidualne umiejętności artyleryjskie przygotowania i wykonania zadań ogniowych w różnych warunkach i sytuacjach taktycznych;

2) sprawdzić:
a) poziom wiedzy o zasadach strzelania i kierowania ogniem,
b) umiejętności stosowania zasad strzelania i kierowania ogniem artylerii w praktycznym działaniu;
3) rozwijać współzawodnictwo wśród kadry WRiA w osiąganiu najlepszych wyników szkoleniowych.
Finał obejmował dwa etapy. Pierwszy teoretyczno-praktyczny – to trening indywidualnych umiejętności strzelania (TIUS) bez strzelania amunicją bojową oraz drugi praktyczny ze strzelania amunicją bojową.

Mistrzem ognia artyleryjskiego zostawał finalista, który uzyskał największą liczbę punktów za wykonanie zadań ogniowych w obu etapach konkursu.

W artykule przedstawiono etap teoretyczno-praktyczny, który miał na celu sprawdzenie umiejętności realizowania następujących zadań ogniowych:
– nr 5 „Rażenie celu nieruchomego ogniem pośrednim ze wstrzeliwaniem”,
– nr 6 „Rażenie celu ogniem pośrednim bez wstrzeliwania”,
– nr 11 „Określenie sumarycznej odchyłki prędkości początkowej na podstawie tworzenia celu pomocniczego.
Dla wykazania się indywidualnymi umiejętnościami bez strzelania amunicją bojową należało wykonać cztery zadania ogniowe:
– nr 11 i 6 pododdziałem armatohaubic Dana kalibru 152 mm,
– nr 6 pododdziałem wyrzutni artylerii rakietowej kalibru 122 mm,
– nr 5 pododdziałem moździerzy M-98.

Uczestnicy realizowali poszczególne zadania jednocześnie, przy tym każdy pododdział w składzie ośmiu dział (wyrzutni) lub sześciu moździerzy. W czasie treningu indywidualnych umiejętności strzelania (TIUS) nie można było używać kalkulatorów artyleryjskich, kalkulatorów programowalnych lub komputerów. Nastawy określano sposobem rachunkowym z wykorzystaniem przyrządu kierowania ogniem (PKO). Finaliści byli oceniani za czas oraz dokładnoś
wykonania zadania przez porównanie nastaw oraz ustalenie liczby popełnionych błędów instrukcyjnych zgodnie z opracowanym przez komisję zestawieniem norm dla każdego warunku. Do błędów instrukcyjnych zaliczono:
● ostrzał celu w nakładkę zamiast z ustopniowaniem i odwrotnie;
● ostrzał celu na jednej nastawie celownika zamiast na trzech i odwrotnie;
● ostrzał celu na jednej nastawie odchylenia zamiast na dwóch i odwrotnie;
● niekompletna komenda ogniowa (brak podania ładunku, nieprawidłowy rodzaj zapalnika, brak w komendzie podania kierunku zasadniczego oraz snopa);
● przejście do ognia skutecznego niezgodnie z zasadami określonym w ISiKO2;
● wyznaczenie snopa z błędem przekraczającym 0-02, skoku – z błędem większym niż 25 m;
● błąd w określaniu zużycia pocisków do celu, jeżeli wyznaczone zużycie różni się więcej niż 25% od normy niezbędnej do rażenia celu (nakazanej w komendzie);
● błędy popełnione w trakcie wstrzeliwania, jeżeli błąd określania poprawki jest większy od 50 m w donośności i 0-05 w kierunku.

Rozwiązywane zadania plik do pobrania

Przypisy:

1. Program ćwiczeń i strzelań Wojsk Rakietowych i Artylerii DTU-7.1.1.7, DGRSZ, Warszawa 2018.

2. Instrukcja strzelania i kierowania ogniem pododdziałów artylerii naziemnej, cz. I. Art. 817/93, Warszawa 1993. 


 

mjr dr Adrian Golonka  jest adiunktem w Zespole Wojsk Rakietowych i Artylerii Zakładu Wsparcia Bojowego Instytutu Dowodzenia Akademii Wojsk Lądowych.
kpt. mgr Andrzej Niedźwiecki  jest wykładowcą w Zespole Wojsk Rakietowych i Artylerii Zakładu Wsparcia Bojowego Instytutu Dowodzenia Akademii Wojsk Lądowych

mjr dr Adrian Golonka, kpt. mgr Andrzej Niedźwiecki

autor zdjęć: st. chor. sztab. mar. Arkadiusz Dwulatek/ Combat Camera DO RSZ

dodaj komentarz

komentarze


Wyrok po tragedii w Krzekowie
PZL P.11c – Pościgowy taran!
Jak Polska wykorzystuje unijne pożyczki
Agresja na Polskę nie była „spacerem”
„Zielona lista” już za miesiąc
W Birczy o historii i bezpieczeństwie
Z prądem i pod prąd
Jest kompromis w sprawie rekompensat za broń dla Ukrainy
Centrum zarządzania kryzysowego na kołach na MSPO
Testy dronów dalekiego zasięgu. Można je usłyszeć lub zobaczyć
Unex znaczy wszechstronny
Wspólne manewry taktyczno-ratownicze
Piechur, artylerzysta, lotnik i… hydraulik
Rośnie liczba domniemanych aktów sabotażu
Wojskowe MMA dla terytorialsów
Ważka, czyli bezzałogowce w wirtualnym świecie
Hanwha ze statuetką „Dumny Weteran”
Od Warmate po F-16. Pokaz możliwości Wojska Polskiego
Pioruny do 2030 roku
Abordaż z polskim wsparciem
Po medale na nartorolkach i w kajaku
Nowy hełm dla polskich żołnierzy
Silniki Daimlera do Jelcza będą montowane w Polsce
Radar P-18 PL i Gladius 2 z nagrodami MSPO
Priorytetem WOT jest dziś mobilność
Pomorze ma potencjał
Satelity ochronią Bałtyk?
Gorący lipiec PKW Łotwa
Polsko-fiński dron saperski
Flanka pod strażą
PZL Mielec w planach MON-u
Kadeci będą uczyć się obsługi dronów
Saperzy z Ukrainy potrzebują wsparcia
Kanada – wiodący kraj MSPO
Ciężki BWP będzie nosił nazwę Niedźwiedź
Miliardy dolarów na modernizację polskiej armii
„Wielka ucieczka” okiem historyka
Walka w dwóch światach
Kanada i Polska stawiają na współpracę obronną
Łzy na treningu to cena, jaką warto zapłacić za sukces
Polska a broń jądrowa – mity i fakty
W wojsku nie wszystkie butelki z kaucją?
Karaluch pokazał się na MSPO
Fachowcy od zadań specjalnych
San nabiera kształtów
Wspólne zakupy z SAFE
Naprawianie Jelcza
Battalions of the Future
„Zielona lista” to przełom w przepisach mundurowych
Prezydencka wizyta na MSPO
Finowie o bezpieczeństwie w Europie do 2040 roku
„Model 44”. Mniej wozów, więcej dronów
Moskwa w poszukiwaniu partnerów
Polska bliżej Turcji
Berlin: Rosja próbowała doprowadzić do zamachu na lotnisku
Morski game changer
Koń roboczy Gladiusa
Od mikrodronów po daleki zasięg
Medale kajakarki, wspinaczki i spadochroniarek
Kolejna rosyjska prowokacja w powietrzu
Drony i czołgi, czyli nowa jakość prowadzenia działań
Jak oślepić drona
Hity MSPO 2026: polski CBWP, Gladius 2 i systemy antydronowe
Pomerania Has Potential
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
MSPO 2026 – serwis specjalny „Polski Zbrojnej”
FlyMate – połączenie rozpoznania z uderzeniem
Europejski debiut Iryda+ X1
Mazurek Dąbrowskiego dla pływaczki „armii mistrzów”
Pokazać ludzki wymiar służby na misji
„Horyzont” przedłużony
Program SAFE w pytaniach i odpowiedziach
Patriotyzm gospodarczy na MSPO
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Autonomia w kosmosie
Anatomia pocisku
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO