moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Przyszłość Peruna i polskiego kosmodromu

Gdyńska firma SpaceForest przedstawiła wnioski po trzecim starcie rakiety suborbitalnej Perun. Lot został bezpiecznie przerwany przed osiągnięciem zakładanego pułapu, ale pozwoliło to potwierdzić poprawne działanie podsystemów rakiety, systemów naziemnych oraz procedur operacyjnych i bezpieczeństwa. Twórcy Peruna zabiegają też o budowę kosmodromu na poligonie w Ustce.

Mający około 12 m długości i 450 mm średnicy Perun jest polską rakietą suborbitalną, rozwijaną w ramach programu Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) „Boost!”. Jego celem jest wsparcie rozwoju komercyjnych usług transportu kosmicznego i infrastruktury suborbitalnej. SpaceForest zapewnia, że Perun jest przystosowany do lotów na wysokość co najmniej 100 km nad poziomem morza, gdzie przebiega tzw. linia Kármána (umowna granica między atmosferą a przestrzenią kosmiczną). Ostatni lot, który odbył się 22 listopada 2025 roku, miał wysłać Peruna na wysokość około 50 km. Ostatecznie silnik rakietowy osiągnął maksymalny ciąg 40 kN, pracując przez 33,5 sekundy do momentu kontrolowanego przerwania misji. Rakieta wzniosła się do pułapu 19 300 m w 60. sekundzie lotu testowego.

Jak informuje SpaceForest, lot został bezpiecznie przerwany decyzją dyrektora misji, kiedy analiza trajektorii w czasie rzeczywistym, prowadzona z wykorzystaniem autonomicznego systemu śledzenia i łączności RASEL, wykazała ryzyko opuszczenia przez rakietę wyznaczonego obszaru poligonu. Przyczyną przerwania misji był ukryty błąd w oprogramowaniu systemu wektorowania ciągu (TVC), który nie ujawnił się ani w poprzednich lotach rakiety Perun, ani podczas wielokrotnych testów na rakiecie VIRA (dawniej BIGOS).

Cenne wnioski

Podjęte działania zminimalizowały ryzyko oddalenia się rakiety od planowanego miejsca lądowania, a tym samym potwierdziły skuteczność przyjętych procedur bezpieczeństwa oraz organizacji lotów suborbitalnych. Istotnym rezultatem dla twórców Peruna było również potwierdzenie zdolności systemu do integracji z ładunkami badawczymi dostarczanymi przez podmioty zewnętrzne, które zostały odzyskane i przekazane do dalszej analizy. Perun po raz pierwszy miał na swoim pokładzie m.in. nasiona roślin, kultury bakterii i drożdży, żywe komórki kostne czy stazy taktyczne (opaski uciskowe), które w przyszłości mogą posłużyć pilotom i astronautom.

„Przeprowadzony lot testowy stanowi istotny etap w rozwoju polskiej rakiety suborbitalnej Perun, dostarczając cennych danych technicznych, tym samym potwierdzając dojrzałość systemu oraz wskazując obszary wymagające dalszej optymalizacji przed kolejnymi misjami” – czytamy w oficjalnym komunikacie firmy, która już zapowiedziała kolejne starty Peruna. Pierwszy jest zaplanowany na wiosnę. W kolejnych miesiącach tego roku starty odbędą się z platform w Portugalii (Atlantic Spaceport Consortium) i Danii (EuroSpaceport), dzięki czemu polski system rakietowy potwierdzi swoją zgodność z międzynarodowymi procedurami startowymi oraz standardami bezpieczeństwa.

Potrzeba polskiego kosmodromu

SpaceForest, ogłaszając kolejne starty Peruna, zwrócił uwagę na konieczność wybudowania polskiego kosmodromu. Nie tylko dla potrzeb swojego systemu, lecz także innych rakiet suborbitalnych powstających w Polsce. Mowa o rakiecie ILR-33 Bursztyn 2K (Sieć Badawcza Łukasiewicz), która wzniosła się na wysokość 101 km w 2024 roku, startując z norweskiej bazy Andøya Space Sub-Orbital. W Polsce powstała także trójstopniowa rakieta suborbitalna opracowana przez konsorcjum WITU, WZL nr 1 i Zakłady Produkcji Specjalnej „GAMRAT”, która pod koniec listopada wystartowała z poligonu w Ustce i osiągnęła wysokość 65 km.

Zdaniem twórców Peruna to właśnie ustecki Centralny Poligon Sił Powietrznych jest najlepszym miejscem do zbudowania stałej platformy startowej (kosmodromu), składającej się z utwardzonego placu i lekkiej hali z dostępem do prądu. „Analizy wskazują, że Polska może stać się środkowoeuropejskim centrum lotów suborbitalnych, co przyczyniłoby się do rozwoju rodzimych technologii, w tym rozwiązań dual-use. Naszym celem jest, aby polskie rakiety startowały z Polski, wspierając naukowców, instytucje badawcze i firmy w walidacji rozwiązań w realnych warunkach kosmicznych, zarówno w mikrograwitacji, jak i podczas startu i lotu suborbitalnego” – czytamy w komunikacie firmy SpaceForest, która uczestniczy w konferencjach i wydarzeniach branżowych, prezentując swoje stanowisko dotyczące budowy polskiego kosmodromu.

SpaceForest to prywatna firma z Gdyni, działająca od 2004 roku. Specjalizuje się w rozwijaniu zaawansowanych technologii rakietowych, radarowych i mikrofalowych, a także w projektowaniu i produkcji zaawansowanej elektroniki dla sektora obronnego i kosmicznego. Opracowany przez nią radar SAR został niedawno zintegrowany z bezzałogowym statkiem powietrznym Grupy WB, stanowiąc część większego systemu rozpoznawczo-uderzeniowego produkcji polskiej.

Jakub Zagalski

autor zdjęć: SpaceForest

dodaj komentarz

komentarze


Stalinowski wyrok śmierci na tysiącach Polaków
Pierwsze K9 w Braniewie
Szkoła w mundurze
Testy autonomicznego Black Hawka
Krew, która łączy
Kolarskie gwiazdy na legendarnym okręcie
Podwójny emeryt, jedno świadczenie
Wyróżnienia za sportowe sukcesy
Jubileuszowa i rekordowa Setka Komandosa
Kosmiczne bezpieczeństwo
Trening w tunelu aerodynamicznym
Od złota do brązu, czyli lekkoatleci na medal
Muzeum na fali
Akcja młodego terytorialsa
Wojskowe roboty prosto z Polski
Chłód Bałtyku
Buty żołnierzy po nowemu
Prototyp E-7 dla USAF
Tu będą się kształcić specjaliści od „niewidocznego pola walki”
„Końca cywilizacji” w Iranie na razie nie będzie
Świąteczne dowody wdzięczności i pamięci
Polsko-szwajcarska współpraca obronna
Morski lis na polowaniu
Wojskowe Targi Służby i Pracy wkrótce w całej Polsce
Marynarz w koreańskim tyglu
Nie tylko błękitne berety
Przyszłość polskich Czarnych Panter
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na mieszkanie
Adaptacja i realizm
Senat przyjął ustawę o SAFE głosami koalicji
Strzelecki sprawdzian u mińskich żandarmów
Borsuki wyszły w pole
Psiakrew, harmata!
Rezerwa na nowo
Początek wielkiej historii
Gen. Rozwadowski – wizjoner i zwycięzca wymazany z pamięci
Zanim pojadą na wojnę
Debata o bezpieczeństwie
Gen. broni Piotr Błazeusz na nowym stanowisku
Wypadek w PKW UNIFIL
Koniec niemieckiej misji powietrznego wsparcia
Taktyka „stopniowego oślepiania”
Śmiercionośna Jarzębina
Sejm uchwalił ustawę o SAFE
NATO i USA o Iranie
Fińska armia luzuje rygory
Zginęli, bo pełnili służbę dla Polski
Ustawa o SAFE uchwalona. Opozycja przeciw
Wychodzą z cienia. Terytorialsi świętują Dzień Dumy z Munduru
Pytania o „chińczyki” w jednostkach
Terytorialsi strzelali z nowych Grotów
F-16 na straży
W Sejmie o wyższym szkolnictwie wojskowym
Marynarze po raz trzeci z rzędu najlepsi w wieloboju żołnierskim
Syndrom Karbali
Nie udostępniamy nieba do ataków na Rosję
Widok z kosmosu
Donald Trump: Jesteśmy bardzo blisko
Bliski Wschód: wojna bez wyjścia, stawka rośnie
Our Only One
Sztuka spadania
Polski sukces w Duńskim Marszu
Pierwszy dom dla Husarzy gotowy
Pasja i fart

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO