86 lat temu wybuchła II wojna światowa – najbardziej okrutny i zbrodniczy konflikt w dziejach ludzkości. Obejmowała wszystkie dziedziny życia i funkcjonowania społeczeństw, narodów i państw. Pochłonęła dziesiątki milionów ofiar. Była prowadzona na wszystkich kontynentach; na lądzie, morzu i w powietrzu. Rozpoczęła się 1 września 1939 roku od agresji Niemiec hitlerowskich na Polskę.
17 września na nasz kraj niespodziewanie od wschodu uderzyła również Armia Czerwona, łamiąc obowiązujący polsko-sowiecki pakt o nieagresji.
Wojna przyczyniła się do utraty niepodległego bytu. Dla Polaków okupacje niemiecka i sowiecka nie były tylko przejściowym utrudnieniem życia. Polityka najeźdźców na ziemiach polskich zawierała długofalowe działania zmierzające do wyniszczenia i unicestwienia narodu polskiego. Efektem działalności okupantów były miliony zamordowanych, setki spacyfikowanych i spalonych miejscowości, bezmiar okrucieństwa. To był przejaw nowożytnego barbarzyństwa.
Polska poniosła największe straty spośród wszystkich państw koalicji antyhitlerowskiej, do której dołączył w 1941 roku ZSRS. Liczba zabitych i zamordowanych obywateli polskich szacowana jest na ponad 6 mln, w tym około 3 mln ofiar pochodzenia żydowskiego. W ciągu 2078 dni obu okupacji przeciętnie ginęło na dobę 2,9 tys. obywateli polskich. II wojna światowa doprowadziła Polskę do utraty aż 38% majątku narodowego oraz 80 tys. km2 terytorium państwa.
Klęska wrześniowa nie złamała hartu ducha Polaków i nie zabiła pragnienia wolnej i niepodległej ojczyzny. Polskie formacje wojskowe walnie przyczyniły się do zwycięstwa aliantów podczas II wojny światowej. Żołnierze armii polskiej wykazali wielkie bohaterstwo w wojnie obronnej 1939 roku. Polacy brali udział w bitwie o Francję i Anglię. Walczyli pod Lenino i Falaise. Uczestniczyli w bataliach o Tobruk, Monte Cassino i Berlin.
Ruch oporu w okupowanej Polsce był fenomenem w skali walczącej Europy. Jego emanacją stało się Polskie Państwo Podziemne, które stanowiło narodową, polityczną i zbrojną formę walki z okupantem, współdziałające z Rządem RP na emigracji we Francji, a następnie w Wielkiej Brytanii. Najważniejszymi formacjami zbrojnymi w okupowanej Polsce były Armia Krajowa, Bataliony Chłopskie i Narodowe Siły Zbrojne.
Nie wolno dzielić polskiej krwi na lepszą i gorszą. Chylę czoło w szacunku przed żołnierzami wszystkich formacji walczących o niepodległą Polskę w okresie II wojny światowej, a zwłaszcza przed weteranami – świadkami tamtych wydarzeń. Oddaję też cześć współczesnemu polskiemu wojsku – naszym żołnierzom. Jesteście strażnikami niepodległości i wolności Polski.
Jako minister obrony narodowej uczynię wszystko, aby polska armia była silna i nowoczesna, aby polskie sojusze wojskowe dawały gwarancję bezpieczeństwa i solidarności, aby szacunek do polskiego żołnierza i munduru był powszechny. Niech siła militarna Polski będzie drogą do pokoju, gdyż nie ma nic dobrego w wojnie – z wyjątkiem jej końca.
komentarze