Kobiety pełniące służbę w pododdziałach bojowych jednostek specjalnych już za kilka miesięcy przystąpią do rocznego egzaminu z WF-u według nowych wymagań. Będą miały takie same co mężczyźni konkurencje i normy czasowe. Ale wobec pań w innych formacjach również będą większe wymagania na egzaminie sprawnościowym.

Od 1 stycznia obowiązują nowe przepisy dotyczące rocznego egzaminu sprawności fizycznej żołnierzy zawodowych. Najbardziej znaczące dotyczą pań w mundurach. Np. kobiety, które służą w zespołach bojowych i szturmowych jednostek wojsk specjalnych i w oddziale specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, nie będą mogły liczyć na ulgi ze względu na swoją płeć. Będą musiały wykazać się poziomem sprawności fizycznej identycznym z poziomem sprawności ich kolegów.

Równać w górę

Zmiany w rozporządzeniu dotyczącym zrównania wymagań wobec kobiet i mężczyzn z „bojówek” z zadowoleniem przyjęli… mężczyźni. Uważają, że kobiety, mając w armii takie same obowiązki, takie same zadania, odpowiedzialność i w końcu takie same pensje, powinny również spełniać takie same normy sprawnościowe. – Czy kobiety będą miały jakieś ulgi na polu walki tylko dlatego, że są kobietami? Nie. A może kobiety mają brać udział w innych wojnach niż mężczyźni? – zastanawia się jeden z żołnierzy wojsk specjalnych. – Skrzynka z amunicją waży zawsze tyle samo. I ludzie dzielą się na tych, którzy dadzą radę ją przenieść i tych, którzy tego nie zrobią. Oczywiście, nie każdy w wojsku musi targać amunicję. Ale normy muszą być takie same – dodaje inny z żołnierzy.

Komandosi podkreślają, że nie są przeciwnikami kobiet w wojsku. – Nikt nie kwestionuje, że w armii są specjalności, w których kobiety sprawdzają się lepiej niż mężczyźni. Ale jak chcą stać w okopie ramię w ramię z mężczyznami, to muszą spełniać takie same normy dla żołnierzy bez podziału na płeć, bo walka nie dzieli się na płeć – podkreśla specjals.

Instruktorzy wychowania fizycznego z jednostek specjalnych popierają unifikacje wymagań wobec kobiet i mężczyzn. Zwracają uwagę na to, że „bojówki” to najważniejszy element jednostek specjalnych, więc wymagania wobec służących tam ludzi – niezależnie od płci – muszą być jednakowo wysokie. – Jeśli kobiety chcą służyć w zespołach bojowych i wykonywać naprawdę trudną robotę, to muszą być tak samo sprawne jak ich koledzy z sekcji. Podczas walki wróg nie zapyta o płeć i nie będzie wolniej strzelał do kobiet. – mówi były operator, a dziś instruktor wychowania fizycznego z Jednostki Wojskowej Komandosów. Akurat w JWK żadna kobieta nie służy w „bojówce”. Są za to w pododdziałach zabezpieczenia, sztabie i logistyce. – Wymagania i normy w zespołach bojowych muszą być jednakowe. To powinien być standard, do którego dążą ci, którzy mają ambicje i predyspozycje do służby w „szturmie”. Jeśli ktoś to kwestionuje, to znaczy, że pomylił miejsce służby – podkreśla instruktor WF-u z Jednostki Wojskowej Agat.

Byli operatorzy, opowiadając o swoich zadaniach na misji, np. w Afganistanie, przyznają, że niekiedy w ich operacjach brały udział kobiety i nie zawsze taką współpracę dobrze wspominają. – Niestety, nie były to kobiety, które posiadały podobne wyszkolenie jak my, przez co musiały być objęte specjalną opieką. A to mocno komplikowało nam pracę. Zawsze też musieliśmy uwzględniać możliwości takich ludzi, planując zadania, co nas ograniczało. Z pewnością kobiety o takim samym lub podobnym poziomie wyszkolenia i sprawności fizycznej ułatwiłyby nam działanie – mówi ekskomandos i dodaje: – Jeśli element bojowy ma być zgrany i wartościowy, to jego członkowie muszą podlegać takim samym kryteriom oceny i wymaganiom. Inaczej wojsko się psuje.

Niepokój jest

Na razie niewiele jest kobiet, które służą w pododdziałach bojowych i szturmowych wojsk specjalnych i oddziału specjalnego Żandarmerii Wojskowej. Ale panie, które już zajmują takie stanowiska, o nowych przepisach wypowiadają się sceptycznie. – Większość kobiet, które znam, decydując się na służbę w jednostce specjalnej, zdaje sobie sprawę z tego, że nie będzie „szturmanem” i co najważniejsze, nie chce być „szturmanem” – mówi jedna z kobiet operatorów z jednostki specjalnej. – Służąc w strukturze zespołu bojowego, jesteśmy przygotowane do zupełnie innych zadań niż mężczyźni. I to właśnie pod tym kątem profilowana była nasza rekrutacja, a w rezultacie wyszkolenie – podkreśla.

Kobiety zwracają uwagę również na to, że współczesne pole walki nie jest jednorodne. – Narzuca istnienie wielu ról jej uczestnikom, które w ostatecznym rozrachunku są kluczowe dla powodzenia postawionego zadania. Wymogi operacyjne nie zakładają, że kobiety z „bojówek” będą „szturmanami”. Nikt nie mówił, że mamy dorównywać mężczyznom siłowo, bo nasze zadania, podkreślam, mimo że w zespole bojowym, wyglądają zupełnie inaczej. Nasze szkolenie jest profilowane w zupełnie innym kierunku – tłumaczy.

– My, kobiety, będziemy musiały poświęcić dwa razy więcej czasu na przygotowania do rocznego sprawdzianu z WF-u. Tu nasza praca polega na wypełnianiu różnorodnych zadań służbowych, wyjeżdżamy na poligony, szkolenia, co uniemożliwia regularne treningi. Zatem ukierunkowanie przygotowań na uzyskanie jednego konkretnego wyniku w roku jest niezasadne – mówi komandoska.

Panie obawiają się więc majowego egzaminu. Żadna nie wyobraża sobie bowiem służby w zespole bojowym ze słabą oceną z WF-u. Siłą rzeczy, muszą celować w czwórki i piątki. – To kwestia ambicji. Ale przede wszystkim  – słabe oceny mają wpływ na opiniowanie służbowe czy awanse – tłumaczą.

Której konkurencji obawiają się najbardziej? – Chyba każdej po trochu. Mimo że dotychczas osiągałam wyniki znacznie lepsze niż te, które wymagane są w mojej grupie wiekowej, to i tak we wszystkich konkurencjach będę musiała dać z siebie wszystko. BTS czy tor przeszkód na OSF będą wyzwaniami. Obydwie konkurencje są miernikiem sprawności fizycznej, ale biorąc pod uwagę ich kontuzjogenność i techniczność, wymagają więcej czasu i wytrenowania. Stąd, moim zdaniem, nie powinny występować jako element sprawdzianu rocznego z wychowania fizycznego – tłumaczy jedna ze specjalsów.

Jak będzie wyglądał taki egzamin? Chcąc dostać piątkę, operatorzy w wieku 26–30 lat (bez względu na płeć) 3000 m będą musieli przebiec w czasie 12 min 15 s, będą także musieli podciągnąć się 16 razy na drążku, a bieg wahadłowy zaliczyć w czasie 28,9 s, bieg zygzakiem w 23 s, natomiast tor przeszkód OSF pokonać w 1 min i 40 s.

Ale znowelizowane przepisy dotyczące rocznego egzaminu sprawności fizycznej żołnierzy zawodowych dotyczyć będą również pozostałych mundurowych. Kobiety i mężczyźni zostaną ocenieni podczas takich samych konkurencji: marszobiegu na 3000 m (lub pływania w czasie 12 min), podciągania na drążku (lub ugięć ramion na ławeczce – wybór należy do kobiety), biegu wahadłowego, biegu zygzakiem, skłonów tułowia w czasie 2 min (od 31 lat). Zarówno kobiety, jak i mężczyźni zaliczać będą także tor przeszkód OSF lub Biegowy Test Siłowy (do 30. roku życia). Mimo jednakowych konkurencji, wprowadzono dla kobiet i mężczyzn inne normy czasowe.