moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Medyk pola walki

Pod pojazdami, którymi jeździła w patrolach wiele razy, wybuchały miny pułapki. Opancerzone wozy były ostrzeliwane. Bała się, ale gdy słyszała, że potrzebny jest medyk, bez namysłu biegła na pomoc rannym. Ppor. Monika Ner, ratownik medyczny, była już na trzech misjach wojennych. Teraz stara się o kolejny wyjazd do Afganistanu.


Gdy nadlatuje pocisk moździerzowy, słychać specyficzny gwizd. Cichnie dopiero tuż przed uderzeniem w cel. Wtedy wiadomo – pocisk wybuchnie blisko ciebie. Ppor. Monika Ner taką ciszę słyszała nieraz. Chociażby wtedy, gdy pełniła służbę w Iraku. – Którejś nocy nasza baza była ostrzeliwana. Usłyszałam, że leci pocisk. Nagle gwizd umilkł. Sparaliżował mnie strach. Pomyślałam, że to już koniec. Mijały sekundy, ale detonacji nie było. Poczułam wielką ulgę i radość, że żyję, że kolejny raz mi się udało… – wspomina.

Już jako kilkunastoletnia uczennica Liceum Ogólnokształcącego w Brzegu postanowiła, że w przyszłości będzie ratowała ludzi. Po maturze złożyła dokumenty do Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie, gdzie otrzymała tytuł licencjata w specjalności ratownictwo medyczne. Ale do wojska, jak mówi, trafiła przypadkiem. – Kiedyś pewien pan powiedział przy mnie, że wojsko nie jest dla kobiet. Postanowiłam udowodnić, że jest inaczej i zgłosiłam się do Szkoły Podoficerskiej Służb Medycznych w Łodzi – opowiada z uśmiechem.

Gdy miała stopień kaprala, skierowano ją do 2 Szpitala Operacji Pokojowych we Wrocławiu. Wiedziała, że prędzej czy później czeka ją wyjazd na misję zagraniczną. Nie czuła się jeszcze zbyt pewnie w zawodzie. Za namową przełożonych rozpoczęła więc pracę w pogotowiu ratunkowym. – Każdy wojskowy ratownik medyczny powinien co jakiś czas pracować w pogotowiu. Wyjazd karetką do chorych, każdy przypadek udzielania pomocy poszkodowanym w wypadkach czy innych zdarzeniach to zdobywanie bezcennych doświadczeń, które później przydają się na polu walki – mówi Monika Ner.

Dziś pani podporucznik ma za sobą udział w trzech misjach wojennych. VIII zmianę w Iraku wspomina jako czas ciągłych ostrzałów. Często właśnie wtedy musiała wyjść z bezpiecznego schronu, wsiąść do sanitarki i pod ostrzałem jechać na pomoc rannemu. – Pewnego dnia w bazie pocisk moździerza spadł tuż pod nogi amerykańskiego żołnierza. Jechałam z nadzieją, że może uda się go uratować. Na miejscu zobaczyłam, że nic się nie da zrobić. Mogłam jedynie pomóc zebrać rozkawałkowane ciało. Człowieka ogarnia wtedy bezsilność i ogromny smutek. Staram się nie wracać do takich momentów. Wolę wspominać dziesiątki tych żołnierzy, którym moja pomoc uratowała życie. Cały czas pamiętam twarze niektórych z nich – opowiada.


Najwięcej pracy miała podczas VIII zmiany w Iraku. Bywało, że w szpitalu polowym lub w terenie trzeba było ratować jednocześnie kilku, a nawet kilkunastu rannych. Z kolei na X afgańskiej zmianie przez dwa miesiące była w amerykańskiej lotniczej grupie ewakuacji medycznej. Jej fachowość, odwaga i poświęcenie wzbudzały szacunek wśród sojuszniczych medyków. Z kilkoma lekarzami i ratownikami, z którymi wspólnie udzielała pomocy rannym żołnierzom, ma kontakt do dziś. Była ich gościem w Stanach. Oni odwiedzili ją w Polsce.

Między misjami ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. We wrześniu 2012 roku, po kilkumiesięcznym studium oficerskim, została promowana na stopień podporucznika. Dzisiaj pełni służbę w Wojskowym Ośrodku Medycyny Prewencyjnej we Wrocławiu. Jest ratownikiem w sekcji ewakuacji medycznej.

Mimo względnie spokojnej pracy i oficerskiego stopnia, nocami i w weekendy nadal dyżuruje w pogotowiu ratunkowym. Jak mówi, wszystko po to, aby nie wyjść z wprawy, aby móc ratować czyjeś życie najlepiej, jak się da.

Ppor. Monika Ner chce znów wyjechać do Afganistanu. Jeżeli zgodzą się na to jej przełożeni, jesienią wyjedzie na kolejną misję.

Bogusław Politowski

autor zdjęć: arch. prywatne; Bogusław Politowski

dodaj komentarz

komentarze

~scoobydoopoznan
1358936400
Wpadam do wrogiego okopu, widzę taka fajną babeczkę i co : zastrzelić , zniewolić ;) czy ochraniać, by jej się krzywda nie stała i po wojnie zawieźć do domu :P .. . Czy MON ma już jakieś instrukcje jak postępować w tak trudnym i skomplikowanym przypadkiem wrogiego kobiecego oddziału ?
00-B3-ED-57
~scoobydoopoznan
1358761320
~AntyHejte - masz rację . Zaraz pobiegnę do Dzielnicowego - który - bywa u mnie ( z rożnych powodów) i poproszę o ochronę .. .
00-B3-ED-57
~AntyHejter
1358722560
Ten poniżej, to jest Hejter i na pierwszej możliwej akcji rozpłakał by się i żądał powrotu do domu, więc nie zwracać uwagi na tegotypu wypiski:) Gratuluję i trzymam kciuki za Polską Armię!
BD-0C-84-29
~scoobydoopoznan
1358705760
Jak widzę babę w mundurze to mi się słabo robi. Na wojnie kobiece bataliony będą szturmowane przez wroga jako pierwsze.. . A jak im idzie walka na bagnety ... .
00-B3-ED-57
~Dzidek
1358631000
Cześć i chwała bohaterom!
9A-61-12-EF
~Olek
1358627100
Good job! Monia ;)
6B-FD-FA-00
~EODmedic
1358625300
Byliśmy razem na magisterce w Łodzi. Moniczko jesteś wielka za to co robisz. Oby tak dalej. HIC MORTUI DOCENT VIVOS
96-35-5E-60
~pumeks
1358615400
Miałem zaszczyt osobiście poznać ppor. Monikę NER. Wspaniała dziewczyna, super ratownik i niezawodny żołnierz.
1B-52-AF-2A
~Witas
1358613480
ale numer!!! moja koleżanka z podstawówki ;) I'm proud of You. Pozdrowienia
8C-8C-72-EC

MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Nominacje generalskie wręczone
Ratunek pod ogniem
Lepszy GPS do czołgów i Rosomaków pilnie potrzebny
Manewry w Nowej Dębie i ochrona Jasionki
Wiceszef MON-u w Kijowie
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Nowe ubrania i obuwie dla żołnierzy
Medalowy finisz strzelców
Samotna placówka
„Horyzont” przedłużony
Stałe miejsce Polski w ETAP
Abordaż z polskim wsparciem
Niepodległość to wysiłek narodu
MPS-y w rękach żołnierzy
Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Constans historii
DiBaX ‘26 – eksperymenty dla rozwoju NATO
Wicepremier i szef SG apelują o pomoc dla bohaterskich policjantów
Roboty zamiast saperów
Prezydent: Polski w sprawie bezpieczeństwa nie da się podzielić
Nowe karetki dla wojska
Flanka pod strażą
MON zmienia system gotowości obronnej
Bursztynowa Dywizja obroniła prymat w boksie
Z wojska do biznesu
Czarne Pantery i K9 w Bursztynowej Dywizji
Cyberspecjaliści na poligonie
Nowi generałowie w Wojsku Polskim
Gladius, czyli polski miecz
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Wspólne przeżycia łączą, czyli weterani na warsztatach
Pancerny atak z wody
Najpopularniejszy z „armii mistrzów”
„Kurs generalski” dla podoficerów
Sprawdzian bielskich desantowców
Modelowy test na poligonie
Leopardy atakują z zarośli
Logistyczny kręgosłup „Koalicja 26.2”
Co z wysługą po powrocie do wojska?
Tak rodzą się piloci myśliwców
Bombowiec na dnie Bałtyku
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
K03 Ryś inspirowany lasem iglastym
Nigdy nie zostawiamy swoich
Generał z cienia
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Generał Kukuła pozostaje na czele Sztabu Generalnego
Ojcowie polskiej niepodległości
Listopad z „Huraganem”
Promień nie do zniesienia
AI za sterami Gripena
Nowa szkoła latania
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
Gorący lipiec PKW Łotwa
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Polska technologia za Odrą
Obrona kraju to obrona naszych bliskich i naszej wolności
Szkoły zasilają armię
Wojna, której nie widać
Ratunek dla rannego nadleciał z powietrza
Szlify na moście
Tomahawki dla Polski? Jaką siłę zyska wojsko
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
Artyleria wsparta bezzałogowcami
Carl-Gustaf przemówił ogniem
Nowe-stare wcielenie „Błyskawicy"
Sprawdzone przez żołnierzy
Złoto i brąz w sportach walki
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO