Polska Zbrojna

21 lipca odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Obrony Narodowej z udziałem między innymi podsekretarza stanu w MON Marcina Idzika i szefa Sztabu Generalnego WP generała broni Mieczysława Cieniucha poświęcone Programowi Inwestycji NATO w dziedzinie bezpieczeństwa.

Szef Sztabu Generalnego przedstawił posłom  informację na temat stanu realizacji Programu Inwestycji NATO w dziedzinie bezpieczeństwa (NSIP – NATO Security Investment Programme) w Polsce. Łącznie program  NSIP w Polsce obejmuje 7 pakietów inwestycyjnych oraz zakłada realizację 131 zadań.  Na dzień 31.12.2009 roku zakończono realizację i przekazano do użytkowania 86 zadań, co stanowi 66 procent. 35 zadań jest w trakcie realizacji, a 10 kolejnych w fazie przygotowania.
Począwszy od 2000 roku terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stało się znaczącym obszarem inwestowania sojuszu północnoatlantyckiego. Na realizację pakietów programu NSIP pozyskano z budżetu NATO 1.157 mln zł.

NSIP – NATO Security Investment Programme to program inwestycji NATO w dziedzinie bezpieczeństwa stworzony w celu wspólnego finansowania projektów umożliwiających osiąganie przez  sojuszu północnoatlantycki określonych zdolności obronnych. Obejmuje on realizacje przedsięwzięć związanych z budową, rozbudową i remontami infrastruktury wojskowej oraz pozyskaniem zasobów materialnych niezbędnych do osiągnięcia tych zdolności.
Program powstał w 1951 r.  jako Program Infrastruktury NATO. Nazwa i formuła programu została zmieniona w 1994 r. na NSIP. W programie tym inwestycje rzeczowe są finansowane ze składek państw członkowskich NATO. Cele i potrzeby określają dowództwa strategiczne NATO. Akceptacja zadań programu NSIP należy do Rady Północnoatlantyckiej. Wydatkowanie zgromadzonych środków leży w gestii Komitetu Infrastruktury NATO.
Uczestniczenie w programie NSIP stanowi istotny element  budowania potencjału obronnego kraju i polega na wykonywaniu zadań programu na terenie kraju, zapewnieniu możliwości udziału polskich firm w przetargach na terenie kraju i innych państw członkowskich.  
Program NSIP jest finansowany w ramach funduszu tworzonego ze składek państw członkowskich sojuszu. Procentowy udział państw członkowskich w funduszu jest ustalany przez Komitet Infrastruktury NATO dla każdego państwa według wskaźników makroekonomicznych (PKB) i demograficznych. Polska jest  największym beneficjentem programu wśród tzw. nowych członków NATO.  
Każde zadanie inwestycyjne realizowane w ramach NSIP ma określony przez Komitet Infrastruktury NATO procentowy podział kosztów realizacji pomiędzy NATO a krajem gospodarzem (tzw. cost-sharing). W przypadku inwestycji realizowanych w Polsce udział kosztów NATO zawiera się w przedziale 15–100%. Średni podział kosztów w przypadku Polski wynosi: NATO – 66% udziału w kosztach, Polska – 34% udziału w kosztach.
Zadania programu mają postać pakietów możliwości – Capability Packages  tzw. CP, w ramach których:
- definiowane są zasoby i możliwości ich wykorzystania przez dowódcę strategicznego NATO,
- określone zostają zasoby niebędące w dyspozycji państw – członków sojuszu, niezbędne do realizacji postawionego celu,
- analizowane są potrzeby,
- proponowane są możliwości realizacji potrzeb,
- określane są minimalne wymagane zdolności (Minimum Capability Requirement – MCR)   określające standard techniczny i wymagania organizacyjne niezbędne z punktu widzenia sojuszu do zaspokojenia potrzeb.

Charakterystyka inwestycji  NSIP w Polsce
Plan implementacji zadań NSIP jest ujęty w 7 pakietach :
1. Infrastruktura dla sił wzmocnienia NATO w nowo przyjętych państwach – w pakiecie realizowane są inwestycje dotyczące modernizacji 7 lotnisk (również w zakresie składów materiałów pędnych i smarów), a także rozbudowę 5 baz paliwowych oraz 2 baz morskich;
2. Integracja systemu dowodzenia obrony powietrznej Polski, Czech  i Węgier z systemem NATINADS). W pakiecie ujęto zadania dotyczące modernizacji  3 obiektów stanowisk obrony powietrznej oraz instalacje nadawczo-odbiorcze;
3. Zapewnienie systemu wstępnej łączności i informacyjnego wsparcia krajów wstępujących – umożliwienie nawiązania łączności i przesyłania danych krajom nowo przyjętym do sojuszu z dowództwami i agendami NATO;
4. Stanowiska radarowe dalekiego zasięgu typu BACKBONE – pakiet obejmuje budowę i wyposażenie 6 posterunków radarowych.
5. Budowa możliwości operacyjnych systemu dowodzenia obrony  i kontroli przestrzeni powietrznej – w pakiecie ujęto budowę obiektu nowego systemu dowodzenia obroną powietrzną NATO (ACCS) – stanowisko typu ARS  w Krakowie;
6. Centrum Szkolenia Sił Połączonych JFTC – pakiet obejmujący budowę obiektów oraz infrastruktury towarzyszącej Centrum Szkolenia Sił Połączonych (JFTC) NATO w Bydgoszczy;
7. Morski system łączności i kierowania – zapewnienie łączności z okrętami na morzu oraz w bazach morskich.