moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
2021 rok minął, problemy zostały

W 2021 roku w świecie dominował problem pandemii Covid-19, ale nie brakowało też konfliktów zbrojnych i kryzysów w różnych częściach globu. Czy stare problemy położą się cieniem na rozpoczętym właśnie 2022 roku?

Miniony rok był drugim, w którym szalała pandemia wywołana przez koronawirus SARS-CoV-2, a jej kolejne fale przetaczały się przez różne regiony świata. W wielkiej polityce szerokim echem odbiło się wycofanie Amerykanów z Afganistanu, którego finałem były dantejskie sceny dziejące się w rejonie lotniska w Kabulu, po wkroczeniu do stolicy kraju bojowników Talibanu. Dziesiątki tysięcy ludzi szturmowały bramy lotniska, chcąc uciec przed znaną z brutalności nową władzą. Świat był zaś w szoku, widząc, jak afgańskie państwo i jego siły bezpieczeństwa, w które przez niemal dwie dekady Zachód wpompował dziesiątki miliardów dolarów, rozpadły się jak domek z kart w zaledwie kilka tygodni.

Media wskazywały różne powody, dla których tak się stało. Wymieniano m.in. zmęczenie afgańskiego społeczeństwa ciągnącymi się od dziesięcioleci kolejnymi konfliktami. Niestety, wprowadzana pod zagranicznym parasolem militarnym demokracja została odrzucona przez większość mieszkańców prowincji, dla których ważniejsze pozostały więzi plemienne, klanowe i rodzinne. Z pewnością powstanie jeszcze wiele artykułów i książek, których autorzy będą próbowali wskazać, dlaczego tak się stało.

Przyszłość Afganistanu jest niewiadoma, gdyż już pierwsze miesiące rządów talibów pokazały, że brakuje im wykształconych kadr do sprawnego zarządzania państwem. Wielu urzędników, inżynierów czy lekarzy opuściło kraj z obawy przed represjami. Nowe władze w Kabulu nie mają też większych szans na otrzymanie pomocy finansowej od Zachodu. Wraz z zachodnimi wojskami z Afganistanu wycofały się organizacje humanitarne, dlatego wielkim wyzwaniem dla zwykłych ludzi będzie przetrwanie zimy, zwłaszcza że są ogromne braki żywności oraz opału.

Poza tym nie ma pewności, jaka będzie strategia talibów. Może skupią się na rozwiązaniu problemów kraju albo, tak jak w przeszłości, zaczną udzielać „gościny” islamskim ekstremistom. Być może dojdzie do wewnętrznych podziałów w Talibanie jak wśród mudżahedinów po zakończeniu sowieckiej interwencji, gdy zniknął wspólny wróg. Upadek powiązanego z Zachodem rządu w Afganistanie może stać się też impulsem do nowej „wielkiej gry” o wpływy w Azji Środkowej z udziałem Rosji, Chin, Iranu, Pakistanu i Indii.

Niespokojnie było też na Bliskim Wschodzie. W minionym roku przypadła dziesiąta rocznica wybuchu krwawej wojny domowej w Syrii. Po latach walk, dzięki wsparciu militarnemu ze strony Rosji i Iranu, reżimowi prezydenta Baszara al-Asada udało się odzyskać kontrolę nad większością terytorium kraju. Opozycja utrzymała zaledwie niewielkie enklawy i to tylko dzięki pomocy ze strony Turcji lub USA. W ubiegłym roku w Jemenie na południowym zachodzie Półwyspu Arabskiego trwał też wyniszczający konflikt, na którego zakończenie nikt nie ma pomysłu.

Spokoju nie było też po drugiej stronie cieśniny Bab al-Mandab, oddzielającej ten kraj od Rogu Afryki. Tam od trzech dekad nie istnieje państwo somalijskie. W miarę stabilna administracja funkcjonuje tylko w nieuznawanym na arenie międzynarodowej regionie Somalilandu.


Bojownik talibów stoi na straży przed wejściem na rynek wymiany pieniędzy Sarai Shahzada w Kabulu, 20 grudnia 2021 r. fot. MOHD RASFAN/AFP/East News

W Somalii nadal aktywni są uznawani za terrorystów islamiści z ruchu Asz-Szabab. Choć prezydent Donald Trump na kilka dni przed odejściem ze stanowiska wycofał stamtąd amerykańskich żołnierzy, administracja jego następcy Joe Bidena zdecydowała się kontynuować tam operacje militarne.

Od listopada 2020 roku toczy się bardzo duży konflikt zbrojny na północy sąsiedniej Etiopii. Wówczas to jej premier Abiy Ahmed Ali postanowił obalić niechętne mu władze prowincji Tigraj. Szef rządu zapowiadał, że będzie to szybka operacja, ale pomimo wsparcia armii etiopskiej przez wojska sąsiedniej Erytrei i milicje z Amharu nie udało się pokonać bojowników lojalnych wobec Tigrajskiego Ludowego Frontu Wyzwolenia. Co gorsza – dla Abiya Ahmeda – w połowie 2021 roku przeszli oni do ofensywy. Tigrajczycy nie tylko odzyskali kontrolę nad większością swych ziem, lecz także przenieśli wojnę do sąsiednich prowincji. Ich oddziały zaczęły marsz ku etiopskiej stolicy Addis Abebie. Jednocześnie TLFW zawarł sojusz z separatystami z największej grupy etnicznej w kraju – Oromo. Sytuacja stała się tak niestabilna, że wiele państw zaczęło redukować personel swych etiopskich placówek dyplomatycznych. W listopadzie zaś premier Abiy Ahmed został zmuszony do wprowadzenia stanu wojennego w całej Etiopii i ogłoszenia powszechnej mobilizacji. Prawdopodobnie żadna ze stron nie jest w stanie odnieść zwycięstwa militarnego, ale ich liderzy są niechętni negocjacjom, które zakończyłyby konflikt jakimś porozumieniem politycznym.

Jednocześnie doszło do destabilizacji u północnego sąsiada Etiopii – Sudanu, gdzie w końcu października doszło do zamachu wojskowego. Jedną z jego konsekwencji może być odnowienie starych konfliktów wewnętrznych w różnych częściach kraju, w tym w Darfurze i Górach Nubijskich.

Innym niestabilnym miejscem na wschodzie Afryki jest Mozambik, gdzie w graniczącej z Tanzanią północnej prowincji Cabo Delgado trwa rebelia islamistów. W ubiegłym roku sytuacja tam pogorszyła się na tyle, że na wysłanie kilku tysięcy żołnierzy zdecydowali się członkowie organizacji regionalnej Wspólnota Rozwoju Afryki Południowej. Unia Europejska postanowiła wesprzeć Mozambik w walce z islamistami i zdecydowała się uruchomić tam wojskową misją szkoleniową. Europejczycy, najbardziej Francuzi, są od lat zaangażowani w działania przeciwko ekstremistom islamskim w wielu innych państwach Afryki. Jednak ci nadal są tam silni, co potwierdzały liczne w ubiegłym roku krwawe ataki i zamachy w Nigrze, Mali, Burkina Faso i Nigerii. Walce z terroryzmem islamskim nie sprzyja słabość władzy w wielu z tych państw, co przekłada się na wzrost liczby wojskowych puczów.

W Azji Wschodniej na szczęście nie wybuchł w minionym roku konflikt zbrojny, ale rosło napięcie w stosunkach pomiędzy Chińską Republiką Ludową a Republiką Chin, znaną jako Tajwan. Pojawiały się sygnały, że komuniści mogą podjąć próbę inwazji na wyspę. Stąd bardzo poważnie zabrzmiała zapowiedź Waszyngtonu, że USA będą bronić wyspy. Podobnie ważne było stwierdzenie wicepremiera Japonii Tarō Asō, że Tokio mogłoby uznać inwazję na Tajwan za zagrożenie dla swego bezpieczeństwa. Oznacza to, że konflikt ten uległby szybkiemu umiędzynarodowieniu. Inną złą wieścią dla Pekinu był ujawniony plan ścisłego sojuszu militarnego USA, Wielkiej Brytanii i Australii.

Napięcie wzrosło w 2021 roku także w Europie. Jednym z powodów były działania podjęte przez – nieuznawanego przez Zachód po sfałszowanych wyborach na prezydenta Białorusi –Alaksandra Łukaszenkę. 23 maja białoruskie władze zmusiły podstępem do lądowania w Mińsku samolot pasażerski lecący z Aten do Wilna. Na jego pokładzie podróżował jeden z przeciwników dyktatora, Raman Pratasiewicz, którego uwięziono. Konsekwencją tego aktu terroru były kolejne sankcje ze strony UE. Łukaszenko w rewanżu podjął próbę zdestabilizowania Wspólnoty, umożliwiając tysiącom migrantów z Azji i Afryki przekraczanie granicy z Litwą i Polską. Spowodowany tym wzrost napięcia stał się dla niego pretekstem do dalszego zacieśniania współpracy militarnej Białorusi z Rosją.

Ta ostatnia zaś zgromadziła duże siły militarne w pobliżu granicy z Ukrainą. Pojawiły się obawy, że prezydent Władimir Putin może dokonać nowej agresji na ten kraj. Jednocześnie rosyjski przywódca wysunął żądanie, aby NATO oficjalnie zrezygnowało z przyjęcia do swego grona Ukrainy i Gruzji. Ze strony państw zachodnich – w tym Niemiec, gdzie po 16 lat ze stanowiska kanclerza zrezygnowała Angela Merkel – pojawiły się ostrzeżenia, że inwazja na Ukrainę będzie bardzo kosztowna dla Moskwy politycznie i ekonomicznie. Nie wiadomo, czy Rosja rzeczywiście podejmie działania militarne, czy też koncentracja wojsk jest formą nacisku. Będzie to niewątpliwie jedno z większych wyzwań, przed jakimi staną Europa i NATO w nowym roku.

Tadeusz Wróbel , publicysta „Polski Zbrojnej”

autor zdjęć: MOHD RASFAN/AFP/East News

dodaj komentarz

komentarze


Gladius, czyli polski miecz
Obrona kraju to obrona naszych bliskich i naszej wolności
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
„Kurs generalski” dla podoficerów
Najpopularniejszy z „armii mistrzów”
Ojcowie polskiej niepodległości
Z wojska do biznesu
Gorący lipiec PKW Łotwa
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Abordaż z polskim wsparciem
Sprawdzian bielskich desantowców
Wspólne przeżycia łączą, czyli weterani na warsztatach
Szlify na moście
Pancerny atak z wody
Generał z cienia
Artyleria wsparta bezzałogowcami
Bombowiec na dnie Bałtyku
Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Ratunek pod ogniem
Szkoły zasilają armię
Logistyczny kręgosłup „Koalicja 26.2”
Cyberspecjaliści na poligonie
Promień nie do zniesienia
„Horyzont” przedłużony
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
AI za sterami Gripena
Złoto i brąz w sportach walki
Nowe ubrania i obuwie dla żołnierzy
Tak rodzą się piloci myśliwców
Listopad z „Huraganem”
Flanka pod strażą
Okno dla gigantów
Ratunek dla rannego nadleciał z powietrza
Zatrzymać masywny krwotok
Nowe-stare wcielenie „Błyskawicy"
Roboty zamiast saperów
Nigdy nie zostawiamy swoich
Samotna placówka
Flight into the Future
Więcej Piorunów i Jelczy
Stałe miejsce Polski w ETAP
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Wojna, której nie widać
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Medycy bojowi na poligonie
Pokład okrętu… pod dachem
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
Co z wysługą po powrocie do wojska?
Wiceszef MON-u w Kijowie
MON zmienia system gotowości obronnej
Constans historii
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Wicepremier i szef SG apelują o pomoc dla bohaterskich policjantów
Medalowy finisz strzelców
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Modelowy test na poligonie
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
DiBaX ‘26 – eksperymenty dla rozwoju NATO
Manewry w Nowej Dębie i ochrona Jasionki

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO