moja polska zbrojna
Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki używanej do przeglądania Internetu.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj Politykę cookies.
Jeśli ustawienia cookies nie zostaną zmienione, podczas przeglądania strony informacje automatycznie zapisywane będą w pamięci Twojego urządzenia.
Nie pokazuj mi więcej tego komunikatu: kliknij tutaj

Nie pozwolić rozbić NATO

Jakie są strategiczne cele Rosji na najbliższe lata? Czy na pewno jednym z najważniejszych celów Rosji jest przywrócenie jej strefy wpływów w Europie Wschodniej i Środkowej? A może aktywność na zachodnim (z punktu widzenia Moskwy) kierunku to tylko rekompensata strat geopolitycznych ponoszonych na wschodzie, gdzie zdecydowanie ważniejszym graczem od Rosji są dziś Chiny. Co to jest właściwie wschodnia flanka NATO i co jest największą siłą Sojuszu ? – to tylko niektóre pytania, nad którymi debatowali uczestnicy pierwszej sesji konferencji „Nowoczesne technologie dla bezpieczeństwa kraju i jego granic”, której miałem przyjemność być moderatorem.

W tym roku „Polska Zbrojna” była nie tylko partnerem medialnym konferencji „Nowoczesne technologie dla bezpieczeństwa kraju i jego granic”, lecz także w pewnym stopniu organizacyjnym. Poproszono nas o moderowanie jednego z trzech paneli dyskusyjnych zaplanowanych w ramach konferencji. Poświęcony był on tzw. flance wschodniej i jej uwarunkowaniom geopolitycznym. Druga sesja dotyczyła priorytetów modernizacyjnych, trzecia zaś unowocześniania służb podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji, czyli policji, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu.

Kiedy zaproponowano mi prowadzenie właśnie tego pierwszego panelu, przyznam, że miałem trochę wątpliwości. Zdecydowanie bardziej odpowiadało mi bowiem debatowanie o wyzwaniach modernizacyjnych niż o uwarunkowaniach geopolitycznych. Ale kiedy zerknąłem na listę prelegentów, moje wątpliwości rozwiały się błyskawicznie. Organizatorom udało się zaprosić do tej sesji interesujących prelegentów – gen. dyw. Grzegorza Sodolskiego, zastępcę szefa sztabu Headquarters Supreme Allied Commander Transformation, gen. bryg. Piotra Błazeusza, szefa zarządu planowania i programowania rozwoju sił zbrojnych w Sztabie Generalnym WP, gen. bryg. Krzysztofa Króla, zastępcę dowódcy Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód Szczecin. Świat nauki, ale wojskowej, reprezentował płk Juliusz Tym, dyrektor Instytutu Strategii Wojskowej z Akademii Sztuki Wojennej, rząd – Adam Hałaciński, dyrektor Departamentu Polityki Bezpieczeństwa z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a parlament – Michał Jach, przewodniczący sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

Udział takich specjalistów pozwolił mi pochylić się nad naprawdę trudnymi pytaniami dotyczącymi bezpieczeństwa naszego kraju i jego sąsiadów. W planie sesji nakreśliłem ich kilka: Jakie są strategiczne cele Rosji na najbliższe lata? Czy na pewno jednym z najważniejszych celów Rosji jest przywrócenie jej strefy wpływów w Europie Wschodniej i Środkowej? A może aktywność na zachodnim (z punktu widzenia Moskwy) kierunku to tylko rekompensata strat geopolitycznych ponoszonych na wschodzie, gdzie zdecydowanie ważniejszym graczem od Rosji są dziś Chiny? Co to jest właściwie wschodnia flanka NATO i co jest największą siłą Sojuszu?

Zacznijmy od końca. Odpowiedź na takie pytanie, chyba najtrafniej ujął poseł Jach – Największą siłą NATO jest jego jedność. To właśnie dlatego Rosja robi wszystko, i w zasadzie zawsze to robiła, aby ją rozbić – skomentował w jednym z ze swoich wystąpień. – I zdolność do reformy, zmiany, transformacji – wtórował mu generał Sodolski z natowskiego dowództwa ds. transformacji, czyli ACT.

Z taką diagnozą naprawdę trudno się nie zgodzić. Składające się z 28 państw NATO to z jednej strony dyplomatyczny koszmar. Bo uzgodnić coś „trudnego” z tyloma państwami... Czasem z dwoma czy trzema jest to niewykonalne. Jednak gdy zwycięża interes ogółu i są podejmowane wspólne, sojusznicze decyzje, to potencjał NATO jest porażający. Polityczny, gospodarczy i na końcu wojskowy. I tak właśnie należy mierzyć siłę paktu. A gdy coś jest jednocześnie największym atutem i największą słabością, to jest wręcz gwarantowane, że dla nieprzyjaciela będzie celem działania. I dla Rosji jest. Od pierwszego dnia istnienia NATO.

Jak łatwo się domyślić, temat Rosji zajął najwięcej czasu podczas dwugodzinnej sesji dyskusyjnej. Bardzo interesujący był wątek jej strategii. Nie tylko wobec Europy, lecz także wobec świata. – Rosja zawsze myśli o sobie jako o światowym imperium, myśli w perspektywie 360 stopni, a jej interesy są tam, gdzie jest choć jeden Rosjanin. – komentował płk Tym z ASzWoj. I zgadzam się z nim całkowicie. Obecna Rosja bardzo chciałaby wrócić do roli supermocarstwa decydującego o losach świata. Więc gra na wszystkich frontach. Czy jednak – i to pytanie postawiłem na forum sesji – kierunek zachodni, czyli Europy Wschodniej – jest dla niej tak istotny jak nam się wydaje?

Płk Tym z AszWoju komentował, że dla Rosji działania w naszej części Europy mogą być pewnego rodzaju rekompensatą strat geopolitycznych ponoszonych na rzecz Chin na kierunku wschodnim. Generał Błazeusz, który dzień wcześniej wrócił z delegacji do Skandynawii (towarzyszył szefowi Sztabu Generalnego WP w konferencji, w której uczestniczyły delegacje dowództw armii szwedzkiej, norweskiej i fińskiej), stwierdził, że państwa skandynawskie są bardzo zaniepokojone polityką Rosji.

– Dla nich Rosja to nie tylko działania zachodnie, ale przede wszystkim północne – mówił, wskazując, jak ważny dla Moskwy staje się kierunek arktyczny. Wtórował mu generał Sodolski, który skomentował, że Kanadyjczycy i Amerykanie są przekonani, iż Arktyka może stać się zarzewiem przyszłego konfliktu zbrojnego. Ale dodał – Teraz dla NATO kluczowe jest jednak zachowanie tam bezpieczeństwa żeglugi tzw. szlakiem północnym. Ten zaś obecnie jest niezagrożony, stąd działania wojskowe są tam na razie ograniczone.

Bardzo ciekawa była również dyskusja o tzw. wschodniej flance NATO. Dyrektor Adam Hałaciński podkreślił, że właściwie jest ona niezdefiniowana, bo równie dobrze można ją rozumieć przez pryzmat: Bałtowie, my i Rumuni, jak i zaczynając od góry, od północy, od krajów Skandynawskich aż po granicę turecką. Ale nawet – i to był przyczynek do debaty – gdy ograniczmy ją do Europy Środkowo-Wschodniej, to zdecydowanie nie jest ona geopolitycznie jednolita. – Czasem mam wrażenie, że granica Karpat jest granicą zmiany podejścia do Rosji – skomentował z przekąsem płk Tym moje stwierdzenie, że nie zawsze znajdujemy wspólny język z Bułgarami czy Czechami wobec zagrożeń płynących dla nas ze wschodu.

Krzysztof Wilewski , publicysta portalu polska-zbrojna.pl

dodaj komentarz

komentarze

~Katol Inkwizytor
1494701160
Skuteczność militarno- polityczna NATO = USA ( 95 %) + Inni (5 %).
96-69-5D-19

Wierzba do dowodzenia
W sporcie nie ma mocnych na 11 LDKPanc
Wyższe dodatki dla żołnierzy
MON zapowiada: strzelnica w każdym powiecie
Polacy jadą na misję szkoleniową do Iraku
Czołgi T-72 będą modernizowane
Rezerwiści opanowali poligon
Wyjątkowa kolekcja
Raport MON o książce Tomasza Piątka
Twórcy SPO odznaczeni
Antoni Macierewicz w Kanadzie o rosyjskiej agresji
Podziękować bohaterom
Resort obrony opracował zmiany w ustawie o weteranach
Wsparcie dla misji Air Policing
Wypadek lotniczy w Dęblinie
Pierwsze paszporty przyznane!
PKW Łotwa – druga zmiana wyrusza na misję
Szkolenie ogniowe podhalańczyków
Świętowali na sportowo
Zwiad w oparach iperytu
Jeszcze mobilniejsze NATO
Jastrzębie wracają z Litwy do domu
Z okazji urodzin wielkiego Polaka
Minister Macierewicz wygrał w sądzie z gen. Dukaczewskim
Zielone światło dla stoczni
Centrum dowodzenia NATO w Polsce?
Kombatanci na spotkaniu opłatkowym
Więcej pieniędzy na obronność
Pod błękitną flagą NATO
Nowa współpraca wojskowa UE
Wilki morskie na suchym lądzie
Będzie więcej dróg o znaczeniu obronnym
Kawaleryjski trening na koniach
Świąteczne paczki dla żołnierzy na misjach
Skandal wokół Caracali i Tigerów
Rząd Mateusza Morawieckiego zaprzysiężony
Drugie życie Challengerów
Skrycie i pod osłoną nocy, czyli zwiadowcy na poligonie
Piłkarska jesień wojskowych drużyn – czas na podsumowania
Rano żołnierz, po południu student
Siła ognia
Bałtyckie ciemności
MON i MSZ o katastrofie smoleńskiej
Wojsko pomogło komunistom utrzymać monopol władzy
Żołnierze najlepsi w szachowych mistrzostwach kraju
Spartakiada: Zmechanizowani ze Szczecina kontra Czarna Dywizja
Wojskową ciężarówką na górskich stokach
Pożegnanie ofiar stalinizmu
O co walczą Polki w mundurze
Na ASzWoj o wyzwaniach bezpieczeństwa międzynarodowego
Posłowie o budżecie obronnym na 2018 rok
„Bechowiec” – karabin prosto z kuźni
Podchorążowie Szkoły Orląt wylądowali
Wojsko zaangażowane w „Szlachetną Paczkę”
Żołnierze 25 Brygady Kawalerii Powietrznej szkolą się w Wędrzynie
Zielone światło dla Pilicy

Ministerstwo Obrony Narodowej Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Żandarmeria Wojskowa Inspektorat Uzbrojenia Inspektorat Implementacji
Innowacyjnych Technologii Obronnych
Dowództwo Garnizonu Warszawa

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO