moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Mehmetçik po przejściach

Wojsko w Turcji desperacko dąży do odbudowania prestiżu i odzyskania zaufania obywateli, a nade wszystko do zachowania swoich przywilejów. Prezydent Erdogan zaś potrzebuje armii jak tlenu – pisze Mateusz Chudziak, ekspert Ośrodka Studiów Wschodnich. W miesięczniku „Polska Zbrojna” analizuje sytuację po nieudanym puczu wojskowym w Turcji.

Stosunek przeciętnego Turka do instytucji, która przez długie dekady była emanacją państwa, jest schizofreniczny. Już na początku istnienia republiki budowano mit, według którego starożytni Turcy, jeszcze w swoim środkowoazjatyckim okresie, tworzyli na wskroś zmilitaryzowane społeczeństwa. Armie tureckie niosły światłość i cywilizację wszędzie, gdzie się pojawiały. W drodze podbojów budowały potężne państwa, a Republika Turecka była ukoronowaniem tego procesu.

Ten mit miał na celu uprawomocnienie stanu rzeczy w czasie, kiedy był wymyślany. W tym wypadku chodziło o usprawiedliwienie wpływu armii na kształt polityczny nowoczesnej Turcji. Mit ten idzie (a raczej szedł do niedawna) w parze z powszechnym szacunkiem dla figury znanej w Turcji jako Mehmetçik (zdrobnienie popularnego imienia Mehmet), czyli młodego poborowego, na którego pożegnanie i przywitanie wyprawia się huczne imprezy lub którego gorzko się opłakuje. Bycie jednym z nich to wspólne doświadczenie większości tureckich mężczyzn. Dlatego poczucie narodowej jedności i solidarności jest ulokowane właśnie w armii.

Opowieść o wojsku ma jednak też ciemną stronę. W nowoczesnej historii Turcji armia ingerowała w politykę czterokrotnie (w latach 1960 i 1980 były interwencje zbrojne, w roku 1971 i 1997 zmuszono rząd do dymisji), zawsze argumentując swoje działania troską o „jedność narodową”, „przywrócenie porządku konstytucyjnego”, a dopiero w dalszej kolejności – obroną świeckości państwa. Wszystko to było wyrazem korporatywistycznego tureckiego autorytaryzmu. Armia stawiała się w roli recenzenta klasy politycznej, działając jawnie podczas zamachów stanu lub na co dzień, będąc jedną z sił pociągających za sznurki w ramach tajemniczej alternatywnej struktury znanej jako „głębokie państwo” – układu z pogranicza polityki, mafijnego półświatka i środowisk skrajnej nacjonalistycznej prawicy.

Więcej o specyfice tureckiej armii we wrześniowym numerze „Polski Zbrojnej”.

Mateusz Chudziak

autor zdjęć: Aramis X Ramirez/ US Navy

dodaj komentarz

komentarze


Kosmiczny Bursztyn
Więcej Piorunów i Jelczy
Nowy kompleks dla artylerzystów z Jarosławia
Nowe łodzie wielozadaniowe na Bałtyku
Coraz więcej Krabów w Bolesławcu
Sulechów z brygadą artylerii
„Horyzont” przedłużony
Rezerwy do wyszkolenia
Rosyjskie drony pod lupą wojskowych śledczych i ekspertów. Jak wygląda ich praca?
Borsuki w Poznaniu
„Koalicja 26.2”, czyli chętni i wiarygodni
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Okno dla gigantów
Ratunek pod ogniem
Medycy bojowi na poligonie
Waryński liderem nieruchomości w PGZ-ecie
AI za sterami Gripena
„Kurs generalski” dla podoficerów
Samotna placówka
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
Pancerny atak z wody
ORP „Albatros” w akcji
Pokład okrętu… pod dachem
Marsz z weteranem
Niemieckie Eurofightery przylecą na Air Policing do Polski
Tak rodzą się piloci myśliwców
Polskie systemy satelitarne w orbicie zainteresowań Grecji
Flanka pod strażą
Promień nie do zniesienia
Road to Life
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Wiceszef MON-u w Kijowie
Szlify na moście
„Ślązak” czeka na modernizację
Nigdy nie zostawiamy swoich
Nieznany obiekt na terenie Polski
Gwarancje BGK w finansowaniu rozwoju MŚP w sektorze obronnym i technologiach typu dual-use
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
Na unijnym szczeblu o współpracy z USA na rzecz bezpieczeństwa
Jakie zmiany w ustawie o obronie?
Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
Obrona kraju to obrona naszych bliskich i naszej wolności
Złoto i brąz w sportach walki
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Cyberspecjaliści na poligonie
Jak prowadzić Leoparda?
Gorący lipiec PKW Łotwa
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Bombowiec na dnie Bałtyku
Co z wysługą po powrocie do wojska?
Flight into the Future
Generał z cienia
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Wspólne przeżycia łączą, czyli weterani na warsztatach
Medalowy finisz strzelców
Gladius, czyli polski miecz
Constans historii
Pancerny poligon
Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Vipery wracają do Czech
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
Zatrzymać masywny krwotok
MON zmienia system gotowości obronnej
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Sokół na ratunek w górach
Roboty zamiast saperów
Ojcowie polskiej niepodległości

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO