moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Generał, lekarz i… swój chłop – gen. bryg. prof. dr hab. n. med. Grzegorz Gielerak

Powiem po żołniersku: to swój chłop. Zawsze można na niego liczyć – tak płk Sławomir Drumowicz, dowódca jednostki specjalnej „Agat”, mówi o dyrektorze Wojskowego Instytutu Medycznego Grzegorzu Gieleraku. Szef WIM jest generałem brygady, profesorem, doktorem habilitowanym nauk medycznych. Od tego roku – laureatem nagrody „Polski Zbrojnej” – Buzdygan 2015.

– Generał nie zadziera nosa, a to w zhierarchizowanym wojskowym środowisku ważna cecha, którą doceniają podwładni – dodaje pułkownik Drumowicz i opowiada, jak podczas spływu Dunajcem on był sternikiem i podawał komendy, a generał je wykonywał i wiosłował.

Również laureat Buzdygana sprzed lat st. chor. sztab. Zbigniew Rosiński, prezes Wojskowego Klubu Biegacza „Meta” w Lublińcu, zwraca uwagę na skromność dyrektora. Opowiada o balu sportowców zorganizowanym z okazji rocznicy powstania klubu. –Zaskoczył nas, bo chciał pozostać w cieniu. Ci, którzy go nie znali, nie domyślili się nawet, że jest generałem – wspomina chorąży. Przypomina także ubiegłoroczną sytuację, gdy generał poprosił kapitułę wybierającą laureatów Buzdygana o wycofanie jego kandydatury, aby zwiększyć szanse jednego z pracowników, także zgłoszonego do nagrody.

REKLAMA

W 1992 roku Grzegorz Gielerak skończył studia w Wojskowej Akademii Medycznej. Kolejne 12 miesięcy spędził na stażu w 13 Pułku Zmechanizowanym w Kożuchowie, w którym leczył żołnierzy, a głównie – jak wspomina – „zabezpieczał” poligony. W 1993 roku rozpoczął pracę w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie, któremu pozostał wierny do dziś.

Ścieżka lekarskiej kariery Grzegorza Gieleraka wiodła od stanowiska asystenta przez adiunkta i docenta do fotela dyrektorskiego. W 1995 roku zdobył pierwszy stopień specjalizacji w dziedzinie chorób wewnętrznych, trzy lata później – drugi. Kolejne lata przyniosły mu specjalizację w kardiologii, tytuł doktora (i doktora habilitowanego) nauk medycznych, a w zeszłym roku został profesorem nauk medycznych. Równolegle do zawodowych osiągnięć medycznych biegła ścieżka kariery wojskowej – pracę w WIM-ie rozpoczął jako podporucznik, dziś jest generałem brygady.

Odkąd dziewięć lat temu zasiadł w fotelu dyrektora, WIM staje się coraz bardziej nowoczesną placówką medyczną i ma opinię jednej z najlepszych w kraju. W zarządzaniu taką „fabryką” (kilkadziesiąt klinik, poradni i zakładów, ponad 3 tys. pracowników, którzy opiekują się co roku ponad 60 tys. pacjentów) przydatna jest wiedza zdobyta podczas studiów podyplomowych „Zarządzanie zakładami opieki zdrowotnej” w Szkole Głównej Handlowej oraz „Master of Business Administration dla kadry medycznej” w Akademii Leona Koźmińskiego.

Katalizator zmian

„Generał pełni rolę katalizatora dynamicznych, pozytywnych zmian w WIM oraz podejmuje działania zmierzające do usprawnienia systemu bezpieczeństwa medycznego państwa. O jego profesjonalizmie nie świadczą stopień generalski i tytuł naukowy profesora »belwederskiego«. Kluczowe znaczenia ma aktywność wykraczająca daleko poza obowiązki wynikające z formalnego zakresu zadań na zajmowanym stanowisku”, to cytat z pisma skierowanego do kapituły, uzasadniającego gen. Grzegorza Gieleraka.

– Jedną z zasad, którymi kieruje się kapituła przyznająca Buzdygany, jest innowacyjność, a gen. Gielerak jest człowiekiem niezwykle kreatywnym – mówi st. chor. sztab. Zbigniew Rosiński, prezes Wojskowego Klubu Biegacza „Meta” w Lublińcu. Chorąży bardzo ceni sobie wieloletnią już współpracę z WIM-em oraz obecność lekarzy i pielęgniarek instytutu podczas Maratonu Komandosa czy Biegu Katorżnika. Podkreśla także dużą otwartość gen. Gieleraka na współpracę.

Podobnie ocenia to „Biały” – podpułkownik z jednostki wojskowej komandosów z Lublińca. Poznał gen. Gieleraka kilka lat temu. – Służba w naszej jednostce jest dość ryzykowna, zdarzają się różne urazy. Chcieliśmy kierować naszych ratowników pola walki na specjalistyczne szkolenia do WIM-u. Generałowi spodobał się ten pomysł i tak przecieraliśmy szlak – wspomina ppłk „Biały”.

Zdrowotne programy

Pod kierunkiem dyrektora Gieleraka uruchomiono kilka programów zdrowotnych dla żołnierzy. Za najważniejszy, szczególnie bliski mu jako kardiologowi generał uważa „Program profilaktyki chorób układu krążenia w Siłach Zbrojnych RP. Wyrównanie dostępności do profilaktyki i opieki kardiologicznej dla żołnierzy – MIL-SCORE”. W latach 2013–2015 w WIM-ie przebadano około 4,5 tys. żołnierzy. Kilkudziesięciu z nich szybka interwencja kardiologów i kardiochirurgów uratowała życie.

Dyrektor Gielerak w 2015 roku przeprowadził też program „Afgan”. Przebadano ponad 220 żołnierzy rannych lub poszkodowanych podczas wybuchów min pułapek w Afganistanie. –Nasze badania przyczyniły się do tego, że zwiększono odporność transporterów opancerzonych na wybuchy „ajdików” – przyznaje generał.

Oczkiem w głowie dyrektora WIM-u jest także zapewnienie weteranom rannym podczas zagranicznych operacji pomocy medycznej na najwyższym poziomie (nie tylko żołnierzom, lecz także funkcjonariuszom innych służb mundurowych). – Udział Polaków w operacjach w Iraku i Afganistanie wymusił zmiany w wojskowej służbie zdrowia. Żołnierze zdobywali doświadczenie bojowe, a my uczyliśmy się, jak ich leczyć, i opracowywaliśmy nowe techniki operacyjne – przyznaje gen. Gielerak. W 2011 roku, jeszcze zanim weszła w życie ustawa o weteranach, powołał pełnomocnika dyrektora WIM-u ds. weteranów. Osoba pełniąca tę funkcję towarzyszy rannym przez cały czas pobytu w szpitalu: ustala terminy badań i specjalistycznych konsultacji, pomaga w złożeniu dokumentów do sanatorium.

„Biały” opowiada o idei, jaką stara się realizować generał: aby każdy żołnierz, który ulegnie wypadkowi, trafiał do WIM-u, gdzie uzyska najlepszą pomoc i – co najważniejsze – odzyska pełną sprawność. I podkreśla: – To wielka osobowość. Mimo wielu sukcesów zawodowych i generalskiego stopnia pozostaje sobą, wspaniałym lekarzem, który nadal ma w oczach iskry i jest pełen młodzieńczego zapału do niesienia pomocy.

Małgorzata Schwarzgruber

autor zdjęć: PZ

dodaj komentarz

komentarze


Posłowie o przyczynach tragedii z 10 kwietnia
 
Sukcesy wojskowych lekkoatletów
To kolarze rozpoczęli współczesną historię polskiego wojskowego sportu
Agencja Uzbrojenia nabiera kształtów
16 Dywizja najlepsza!
Zamek na poligonie
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”
Wojsko przeciw wirusowi
Szybsza droga do armii zawodowej
Promocja oficerska w AWL
Zostań studentem ASzWoj
Na WF-ie dokładniej ocenią wytrzymałość żołnierzy
„Aviation Detachment” w Łasku
Sonary dla śmigłowców ZOP
Wspólnie zadbajmy o naszą przyszłość
Kłopoty z odprawą mieszkaniową
McCarthy: Żołnierze USA w Polsce zwiększają bezpieczeństwo całego regionu
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Leopardy i Raki na podkarpackim poligonie
Ukraiński kurs na Zachód
Ku czci roku 1918 i 1920
Defender 2020: Symulator Pioruna
Kraby kontra okręt
20 medali żołnierzy na mistrzostwach kraju w biegu na orientację i łucznictwie
Nowy album WIW-u o bohaterach 1920 r., ofiarach zbrodni katyńskiej
Laserowa artyleria US Army
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Szybciej do wojska
„Rosyjski walec” na polskich Kresach
Brąz kajakarza, 10 medali biegaczy i badmintonistów
„Kaper” przeciw terrorystom
Defendery 2020: RobUV
W MON o polsko-słowackiej współpracy
Październik pod znakiem Tallboya
Kierunek Turcja, czyli nowa misja polskich żołnierzy
Partnerstwo na gruzińskich poligonach
Kabina do zadań specjalnych
Dekady za wcześnie
Kraken dla Kormoranów
Nowe sanitarki dla wojska
Market Garden, Sosabowski wkracza do gry
Amerykanie odmładzają F-16
Ryzykowne remedium
Ochotnik do Auschwitz
Dodatki dla specjalsów po nowemu
Bohaterska obrona wzgórza 385
Komisje sejmowe o umowie z USA
Dowódcy NATO w Szczecinie: o odstraszaniu i obronie Sojuszu
Defendery 2020: Zapobiec awarii
Wybuchowa edukacja
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
Trenują, aby szkolić innych
Polsko-amerykańska współpraca
Tak się ćwiczy na rumuńskich poligonach
Rozstrzygająca bitwa o Niemen
F-16 kończą misję w Estonii

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO