moja polska zbrojna
Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki używanej do przeglądania Internetu.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj Politykę cookies.
Jeśli ustawienia cookies nie zostaną zmienione, podczas przeglądania strony informacje automatycznie zapisywane będą w pamięci Twojego urządzenia.
Nie pokazuj mi więcej tego komunikatu: kliknij tutaj

Generał, lekarz i… swój chłop – gen. bryg. prof. dr hab. n. med. Grzegorz Gielerak

Powiem po żołniersku: to swój chłop. Zawsze można na niego liczyć – tak płk Sławomir Drumowicz, dowódca jednostki specjalnej „Agat”, mówi o dyrektorze Wojskowego Instytutu Medycznego Grzegorzu Gieleraku. Szef WIM jest generałem brygady, profesorem, doktorem habilitowanym nauk medycznych. Od tego roku – laureatem nagrody „Polski Zbrojnej” – Buzdygan 2015.

– Generał nie zadziera nosa, a to w zhierarchizowanym wojskowym środowisku ważna cecha, którą doceniają podwładni – dodaje pułkownik Drumowicz i opowiada, jak podczas spływu Dunajcem on był sternikiem i podawał komendy, a generał je wykonywał i wiosłował.

Również laureat Buzdygana sprzed lat st. chor. sztab. Zbigniew Rosiński, prezes Wojskowego Klubu Biegacza „Meta” w Lublińcu, zwraca uwagę na skromność dyrektora. Opowiada o balu sportowców zorganizowanym z okazji rocznicy powstania klubu. –Zaskoczył nas, bo chciał pozostać w cieniu. Ci, którzy go nie znali, nie domyślili się nawet, że jest generałem – wspomina chorąży. Przypomina także ubiegłoroczną sytuację, gdy generał poprosił kapitułę wybierającą laureatów Buzdygana o wycofanie jego kandydatury, aby zwiększyć szanse jednego z pracowników, także zgłoszonego do nagrody.

W 1992 roku Grzegorz Gielerak skończył studia w Wojskowej Akademii Medycznej. Kolejne 12 miesięcy spędził na stażu w 13 Pułku Zmechanizowanym w Kożuchowie, w którym leczył żołnierzy, a głównie – jak wspomina – „zabezpieczał” poligony. W 1993 roku rozpoczął pracę w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie, któremu pozostał wierny do dziś.

Ścieżka lekarskiej kariery Grzegorza Gieleraka wiodła od stanowiska asystenta przez adiunkta i docenta do fotela dyrektorskiego. W 1995 roku zdobył pierwszy stopień specjalizacji w dziedzinie chorób wewnętrznych, trzy lata później – drugi. Kolejne lata przyniosły mu specjalizację w kardiologii, tytuł doktora (i doktora habilitowanego) nauk medycznych, a w zeszłym roku został profesorem nauk medycznych. Równolegle do zawodowych osiągnięć medycznych biegła ścieżka kariery wojskowej – pracę w WIM-ie rozpoczął jako podporucznik, dziś jest generałem brygady.

Odkąd dziewięć lat temu zasiadł w fotelu dyrektora, WIM staje się coraz bardziej nowoczesną placówką medyczną i ma opinię jednej z najlepszych w kraju. W zarządzaniu taką „fabryką” (kilkadziesiąt klinik, poradni i zakładów, ponad 3 tys. pracowników, którzy opiekują się co roku ponad 60 tys. pacjentów) przydatna jest wiedza zdobyta podczas studiów podyplomowych „Zarządzanie zakładami opieki zdrowotnej” w Szkole Głównej Handlowej oraz „Master of Business Administration dla kadry medycznej” w Akademii Leona Koźmińskiego.

Katalizator zmian

„Generał pełni rolę katalizatora dynamicznych, pozytywnych zmian w WIM oraz podejmuje działania zmierzające do usprawnienia systemu bezpieczeństwa medycznego państwa. O jego profesjonalizmie nie świadczą stopień generalski i tytuł naukowy profesora »belwederskiego«. Kluczowe znaczenia ma aktywność wykraczająca daleko poza obowiązki wynikające z formalnego zakresu zadań na zajmowanym stanowisku”, to cytat z pisma skierowanego do kapituły, uzasadniającego gen. Grzegorza Gieleraka.

– Jedną z zasad, którymi kieruje się kapituła przyznająca Buzdygany, jest innowacyjność, a gen. Gielerak jest człowiekiem niezwykle kreatywnym – mówi st. chor. sztab. Zbigniew Rosiński, prezes Wojskowego Klubu Biegacza „Meta” w Lublińcu. Chorąży bardzo ceni sobie wieloletnią już współpracę z WIM-em oraz obecność lekarzy i pielęgniarek instytutu podczas Maratonu Komandosa czy Biegu Katorżnika. Podkreśla także dużą otwartość gen. Gieleraka na współpracę.

Podobnie ocenia to „Biały” – podpułkownik z jednostki wojskowej komandosów z Lublińca. Poznał gen. Gieleraka kilka lat temu. – Służba w naszej jednostce jest dość ryzykowna, zdarzają się różne urazy. Chcieliśmy kierować naszych ratowników pola walki na specjalistyczne szkolenia do WIM-u. Generałowi spodobał się ten pomysł i tak przecieraliśmy szlak – wspomina ppłk „Biały”.

Zdrowotne programy

Pod kierunkiem dyrektora Gieleraka uruchomiono kilka programów zdrowotnych dla żołnierzy. Za najważniejszy, szczególnie bliski mu jako kardiologowi generał uważa „Program profilaktyki chorób układu krążenia w Siłach Zbrojnych RP. Wyrównanie dostępności do profilaktyki i opieki kardiologicznej dla żołnierzy – MIL-SCORE”. W latach 2013–2015 w WIM-ie przebadano około 4,5 tys. żołnierzy. Kilkudziesięciu z nich szybka interwencja kardiologów i kardiochirurgów uratowała życie.

Dyrektor Gielerak w 2015 roku przeprowadził też program „Afgan”. Przebadano ponad 220 żołnierzy rannych lub poszkodowanych podczas wybuchów min pułapek w Afganistanie. –Nasze badania przyczyniły się do tego, że zwiększono odporność transporterów opancerzonych na wybuchy „ajdików” – przyznaje generał.

Oczkiem w głowie dyrektora WIM-u jest także zapewnienie weteranom rannym podczas zagranicznych operacji pomocy medycznej na najwyższym poziomie (nie tylko żołnierzom, lecz także funkcjonariuszom innych służb mundurowych). – Udział Polaków w operacjach w Iraku i Afganistanie wymusił zmiany w wojskowej służbie zdrowia. Żołnierze zdobywali doświadczenie bojowe, a my uczyliśmy się, jak ich leczyć, i opracowywaliśmy nowe techniki operacyjne – przyznaje gen. Gielerak. W 2011 roku, jeszcze zanim weszła w życie ustawa o weteranach, powołał pełnomocnika dyrektora WIM-u ds. weteranów. Osoba pełniąca tę funkcję towarzyszy rannym przez cały czas pobytu w szpitalu: ustala terminy badań i specjalistycznych konsultacji, pomaga w złożeniu dokumentów do sanatorium.

„Biały” opowiada o idei, jaką stara się realizować generał: aby każdy żołnierz, który ulegnie wypadkowi, trafiał do WIM-u, gdzie uzyska najlepszą pomoc i – co najważniejsze – odzyska pełną sprawność. I podkreśla: – To wielka osobowość. Mimo wielu sukcesów zawodowych i generalskiego stopnia pozostaje sobą, wspaniałym lekarzem, który nadal ma w oczach iskry i jest pełen młodzieńczego zapału do niesienia pomocy.

Małgorzata Schwarzgruber

autor zdjęć: PZ

dodaj komentarz

komentarze


Poczet żołnierzy AK
Zbierają doświadczenia w pustynnych warunkach
MON chce zmienić kluczowe dla wojska ustawy
Zadanie logistyków – zaopatrzyć kontyngent w Kuwejcie
Sprzęt na potrzeby misji
Święto Wojska Polskiego – relacja
Francusko-niemiecki myśliwiec 5. generacji
Większe wsparcie MON dla poszkodowanych w nawałnicach
Tabor dla wojska
Jakie są procedury wydawania koncesji na broń
Wojsko ruszyło na pomoc poszkodowanym
Muzeum w lubelskim zamku
Kobiety na misjach obserwacyjnych
USA zapewniają o wsparciu dla Europy Środkowo-Wschodniej
Dezinformacja – potężna broń w rękach Kremla
Dwa medale spadochroniarzy w Pucharze Świata
„Zapora” – bohater wyklęty i niezłomny
Przedsiębiorcy na rzecz obronności
Konkurs literacki „Polski Zbrojnej”: Pana misja nie była daremna
Żołnierze 6 Brygady Powietrznodesantowej na ćwiczeniach
Emigracyjna II Kadrówka
Krab, Piorun i nie tylko, czyli armia bardziej nowoczesna
Będą dodatkowe wejściówki na Air Show
Zmieszani z błotem
Muzeum Bitwy Warszawskiej – jest wstępna koncepcja
Brązowy medal szpadzistek
ORP „Czajka” pomoże Łotyszom
Konkurs literacki „Polski Zbrojnej”: „Upłaz”, skromny bohater
Pożegnanie trzeciej zmiany PKW OIR w Kuwejcie
Zmechanizowani na „Brave Warrior”
Dwa medale triatlonistek
Wakacje dla dzieci żołnierzy
Rumunia kupuje Patrioty
Pięcioboistki wojskowe zmotywowane do pracy
Borsuk po czesku
ORP „Czernicki” bliżej domu
Wojsko pomoże wszystkim potrzebującym
Polska zainteresowana kolejnymi Leopardami
Wirus wzmocni polskie wojska rozpoznania
Zgrupowanie „Chojnice” pomaga nad Brdą
Sojusz pod presją
Szczeciński finał The Tall Ships Races
Islandzka mangusta
Sukces eksportowy Jakusza
Operacja „Hydra”
Trump przypomniał Polsce o jej znaczeniu w Europie
JWK – najlepsze miejsce dla podoficera
Bitwa, która uratowała Europę
Jak powstańcy zdobyli „Gęsiówkę”
Żołnierze NATO w Dolinie Rospudy
Falaise i Studzianki – dwie pancerne bitwy Polaków
Tomasz Szatkowski: Chcemy współpracy w przygotowywaniu reformy dowodzenia armią
Czy w szkołach będzie wychowanie proobronne?
Przełom w finansowaniu armii
Wsparcie dla weteranów będzie większe

Ministerstwo Obrony Narodowej Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Żandarmeria Wojskowa Inspektorat Uzbrojenia Inspektorat Implementacji
Innowacyjnych Technologii Obronnych
Dowództwo Garnizonu Warszawa

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO