Pobudka o szóstej rano. Zaprawa poranna, toaleta, ścielenie łóżek i apel. Śniadanie w namiocie i zajęcia do samego wieczora. Wszystko jak w wojsku chociaż prawdziwymi żołnierzami jeszcze nie są. Na poligonie w Żaganiu ponad 500 uczniów klas mundurowych z całej Polski poznawało smak żołnierskiej służby.

- Myśleliśmy, że będą narzekania na wczesną porę wstawania, poranny chłód. Czekałam na utyskiwania dziewcząt, że wszystko dzieje się zbyt szybko, że nie mają czasu na makijaż...A tu nic takiego nie ma. Mało tego, mówią, że jest fajnie i chętnie wrócą na kolejne takie ćwiczenia – mówi z uśmiechem Edyta Gwoździk, wychowawczyni klasy mundurowej z Zespołu Szkół z Opatowa. Na co dzień uczy języka polskiego, która – jak żartuje – do tej pory bardziej kochała teatr niż wojsko.

Obozowisko Karliki na żagańskim poligonie z lotu ptaka wygląda pewnie jak małe mrowisko. Nic dziwnego, w II Centralnym Zlocie Klas Mundurowych bierze udział 525 uczniów oraz 37 nauczycieli ze szkół ponadgimnazjalnych z całego kraju. Jeśli dodać do tego blisko 100 instruktorów, głównie ze Stowarzyszenia Byłych Żołnierzy 62 Kompanii Specjalnej Commando z Bolesławca oraz żołnierzy obsługi z 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej, to wszystko wygląda jak spore polowe miasteczko.

Zgodnie z wojskowymi zasadami, zgrupowanie ma swojego komendanta. Jest nim Bogdan Fiałkowski, wiceprezes stowarzyszenia Commando, który zlot organizuje po raz drugi. Komendant zadbał, aby młodzież poczuła wojskowy dryl. Przemarsze odbywają się w kolumnach, nie ma samowolnego wałęsania się, a gdy umundurowana klasa maszeruje jej śpiew słychać z daleka.

Podczas zlotu uczniowie rywalizują o miano najlepszej klasy mundurowej. Nie chodzi więc o wynik indywidualny, ale - zwyczajem wojskowym – na pierwszym miejscu jest zespół. Klasa musi tworzyć jeden organizm, zwartą, dobrze współpracującą i rozumiejącą się grupę. Młodzi ludzie, którzy marzą, o tym by w przyszłości zostać żołnierzami, mają świadomość tego, że reprezentują nie tylko siebie, i że to od nich, od ich zachowania i starań zależy dobre imię ich szkoły. - Miałam pecha bo się przeziębiłam i jeden dzień musiałam spędzić w łóżku - żali się Monika Połetek, która właśnie ogląda najnowszy w polskiej armii czołg Leopard 2A5. - Koledzy i koleżanki brali wtedy udział w marszobiegu, a ja niestety nie mogłam im pomóc. Mówili, że było to bardzo wyczerpujące ale nikt nie narzekał - wyznaje filigranowa blondynka.

Marszobieg to była najtrudniejsza konkurencja, która odbyła się podczas dwudniowych zawodów. Słowo „marsz” w nazwie jest mylące. Tak naprawdę, aby uzyskać dobry wynik, całą 8 kilometrową trasę po poligonowych bezdrożach trzeba pokonać biegiem. W dodatku, zawodnicy muszą po drodze wykonać dodatkowe zadania. W jednym miejscu trzeba jak najszybciej przenieść kilka ciężkich skrzynek z amunicją, w innym przetransportować na noszach rannych, a w jeszcze innym - jak najdalej rzucić granatem. Rzecz jasna nie mogło się obyć bez strzelania. Tylko jak precyzyjnie zgrać muszkę ze szczerbinką i celnie trafić, skoro po przebiegnięciu połowy dystansu tak trudno opanować oddech czy drżenie rąk...

- Niestety na trasie dwóch naszych kolegów zasłabło. Od połowy dystansu jadą w sanitarce. Zasłabnięcia nie były groźne jednak z tego powodu nasza drużyna będzie miała dodane aż cztery minuty – ubolewa Adam Koszewski z Zespołu Szkół w Ostródzie. Adam na co dzień biega i te treningi dziś zaprocentowały – wyprzedził kolegów o kilkaset metrów. Jednak zadaniem, które czeka w punkcie do którego dotarł, jest przepchnięcie uszkodzonego samochodu terenowego. Sam nie da rady. Musi czekać na kolegów.

W tym samym czasie na placach ćwiczeń część uczniów uczy się rozkładania i składania karabinków kałasznikowa, przyjmowania postawy strzeleckiej. Wielu z nich pierwszy raz strzela z broni krótkiej. Z karabinków strzelają częściej podczas zajęć w szkołach. Pistolet jest nowością. Ciężki, nieporęczny, trudny do utrzymania w dłoniach. W jednym z punktów nauczania szkoli się pluton z Ukrainy. Chłopcy, którzy uczą się w Liceum Wojskowym w Kijowie przyjechali na zlot na specjalne zaproszenie. - Bardzo nam się tu podoba. Szkolenie jest ciekawe. Najbardziej dał nam się we znaki marszobieg. Uzyskaliśmy drugi czas ale jeszcze kilka klas startowało po nas więc nie wiemy jaki będzie ostateczny rezultat - mówi kadet Daniel Gruszczyński.

Chociaż słońce zaczyna chować się za widnokręgiem uczestnicy zlotu nie kończą zmagań. Rywalizacja jednak przenosi się na teren obozowiska. Przed trybuną trwa walka o miano najlepiej maszerującego pododdziału. Po przejściu krokiem defiladowym zaczyna się drugi przemarsz. Tym razem uczniowskie plutony popisują się opanowaniem piosenki marszowej. W las niosą się więc echem słowa znanych wojskowych szlagierów marszowych o Zosi, która powinna otworzyć okienko, o sercu ukrytym w plecaku czy ułanach...

Dzień na zlocie kończą występy artystyczne. Uczniowie prezentują swoją szkołę, region z którego pochodzą, siebie i to czym zajmują się, gdy kończą lekcje. Forma prezentacji – dowolna. Z czego chłopcy i dziewczęta skwapliwie skorzystali. Podczas występów estradowych słychać więc wiersze, prezentacje w gwarze kaszubskiej, popisy taneczne oczywiście w żołnierskim rytmie, a nawet prezentacje śpiewane w hip-hopowym rytmie. Uczniowie szczególnie chętnie popisują się sprawnością fizyczną i perfekcyjnym opanowaniem elementów musztry. Aplauz wywołał pokaz musztry paradnej z bronią w wykonaniu chłopców w szkarłatnych beretach.

W ostatnim dniu rywalizacji, uczniów obserwowali dyrektorzy szkół, nauczyciele i przedstawiciele kuratoriów uczestniczący w VI Ogólnopolskiego Forum Szkół we Wrocławiu. - Mogliśmy poznać armię od środka, poczuć smaczki żołnierskiego życia. Młodzież miała okazję poznać historię wojska i jego tradycji. Myślę, że dla nich to wspaniała lekcja szacunku wobec patriotycznych wartości - ocenia Małgorzata Beczek, dyrektor Zespołu Szkół Numer 1 z Mińska Mazowieckiego, w której jest pięć klas o profilu wojskowym.