moja polska zbrojna
Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki używanej do przeglądania Internetu.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj Politykę cookies.
Jeśli ustawienia cookies nie zostaną zmienione, podczas przeglądania strony informacje automatycznie zapisywane będą w pamięci Twojego urządzenia.
Nie pokazuj mi więcej tego komunikatu: kliknij tutaj

„Jesteśmy tam potrzebni”

Republika Środkowoafrykańska przechodzi bardzo trudny okres. Po fali represji i wojennego chaosu usiłuje odbudować administrację i zreformować różne dziedziny życia. W dużej mierze stało się to możliwe dzięki siłom międzynarodowym, które przekonały obie strony konfliktu do zawieszenia broni – mówi generał Thierry Lion, dowódca Sił EUFOR w Republice Środkowoafrykańskiej.


Mija miesiąc od osiągnięcia pełnej gotowości przez podległe Panu siły polskie, jak ocenia Pan ten okres?

Generał Thierry Lion, dowódca sił EUFOR w Republice Środdkowoafrykańskiej: Przybycie polskiego kontyngentu zbiegło się z wzięciem odpowiedzialności za bezpieczeństwo w ​​3 i 5 dzielnicy miasta Bangui przez Europejskie Siły EUFOR RCA, wspierające afrykańskie siły MISCA. Do czasu przybycia Polaków  pracowali tam jedynie francuscy i hiszpańscy żołnierze. Polski kontyngent przyjechał by wesprzeć te jednostki i wspólnie walczyć z bezkarnością i dla przywrócenia minimalnego poziomu bezpieczeństwa miejscowej ludności. Pierwsze efekty tego zaangażowania są widoczne - zgodnie potwierdzają to organizacje międzynarodowe i pozarządowe oraz władze Środkowej Afryki.

Jaki jest stosunek lokalnej ludności do sił EUFOR RCA?

Mieszkańcy Bangui postrzegają je bardzo dobrze. Wpłynęło na to kilka czynników. Przede wszystkim, ludzie są zmęczeni przemocą do jakiej tu dochodzi. Inspiratorzy zamieszek nie zyskują zwolenników a ich poglądy są odrzucane przez większość społeczeństwa. Co więcej, wiele ugrupowań rebeliantów zmieniło charakter swych działań z wojskowych na przestępcze. Zajmują się one np. porwaniami dla okupów czy handlem bronią. Siły EUFOR RCA coraz częściej więc walczą z bandytyzmem. Te wysiłki sił międzynarodowych na rzecz stabilizacji i bezpieczeństwa są przez mieszkańców doceniane.

W skład sił EUFOR RCA wchodzą żołnierze z kilkunastu państw. Czy to nie zmniejsza skuteczności działania żołnierzy?  

Tu nie liczy się barwa noszonych mundurów, ale umiejętności żołnierzy. Wojskowi pochodzą z rozmaitych armii ale umiejętności mają takie same. Dlatego dowódca pododdziału Europejskich Sił Żandarmerii może mieć do dyspozycji 4 plutony, przy czym każdy z nich jest tworzony przez żołnierzy z innego państwa. Właśnie w tym pododdziale jest polski pluton. Choć żandarmi są różnych narodowości, doskonale ze sobą współpracują. 

Wielonarodowość sił EUFOR początkowo dziwiła miejscową ludność. Przyznam, że mieli pewne obawy co do skuteczności, ale ich wątpliwości rozwiali współpracujący z nami tłumacze, a przede wszystkim działania naszych żołnierzy i policjantów. 

Międzynarodowe misje są zresztą dobrą okazją do sprawdzenia, jak w praktyce układa się współpraca żołnierzy różnych narodowości. 


Jak Pan ocenia szansę na pogodzenie zwaśnionych stron i unormowanie sytuacji w Republice Środkowoafrykańskiej? I jaką rolę w tym powinna odegrać misja sił ONZ MINUSCA?

Republika Środkowoafrykańska przechodzi obecnie bardzo trudny okres. Po fali represji i wojennego chaosu rządząca partia usiłuje odbudować struktury administracji państwowej i zreformować różne dziedziny życia począwszy od bezpieczeństwa poprzez infrastrukturę czy usługi socjalne. W dużej mierze stało się to możliwe dzięki siłom międzynarodowym, które przekonały obie strony konfliktu do zawieszenia broni. Działania sił EUFOR RCA są jednocześnie wspierane przez rządzącą partię narodową oraz misję ONZ MINUSCA.

A co jest w tej chwili największym wyzwaniem dla sił EUFOR?

Naszym głównym zadaniem jest konsolidacja wysiłków w dziedzinie bezpieczeństwa w 3 i 5 dzielnicy Bangui. Musimy też przekonać do współpracy organizacje humanitarne i rozwojowe. Tak by działając razem i w tym samym czasie, ułatwić mieszkańcom RŚA powrót do normalności. Takie podejście pozwoli na przykład na powrót do życia osobom z obozu uchodźców M'Poko znajdującego się na lotnisku, co ułatwi jego zabezpieczenie.

Jak Pan ocenia polski kontyngent?

Polscy żandarmi natychmiast zaangażowali się w misję i dzięki zdolnościom adaptacyjnym od początku działali skutecznie. Można powiedzieć: “Same skills, same spirit”, "Te same umiejętności, ten sam duch". To ułatwia spójność sił i sprawia że cały komponent działa profesjonalnie. Jestem bardzo zadowolony z działań podjętych przez polski kontyngent i dziękuję Polsce za zgodę na jego wdrożenie w siły EUFOR RCA.

 Od połowy lipca w Republice Środkowoafrykańskiej służy Polski Kontyngent Wojskowy. Stacjonuje w międzynarodowej bazie Camp UCATEX w stolicy kraju Bangui. Głównym trzonem kontyngentu, liczącego 50 żołnierzy i pracowników wojska, jest pluton manewrowy Żandarmerii Wojskowej wystawiony przez Oddział Specjalny ŻW z Mińska Mazowieckiego. Żołnierze wchodzą w skład 120-osobowego komponentu Europejskich Sił Żandarmerii EUROGENDFOR (ang. European Gendarmerie Force), który jest z kolei jednym z elementów operacji EUFOR RŚA, liczącej 1000 żołnierzy. Głównym celem misji międzynarodowej ustabilizowanie sytuacji w kraju ogarniętym wewnętrznymi konfliktami oraz stworzenie warunków umożliwiających dostarczanie pomocy humanitarnej.

red. PZ

autor zdjęć: arch. PAO-OHQ

dodaj komentarz

komentarze


Wsparcie dla weteranów będzie większe
Husaria – młot bojowy polskiej armii
Ogniowy tydzień artylerzystów
„Dragon ‘17”– największe ćwiczenia w tym roku
Rosja i deja vu
Brązowy medal pięciobojowej sztafety mieszanej
Szer. Agata Ozdoba trzecią dżudoczką na świecie
Amerykański noblista wygłosił wykład na WIM
Terytorialsi i policjanci stawiają na współpracę
MON chce zmienić kluczowe dla wojska ustawy
Trzy medale żołnierzy w mistrzostwach kraju w półmaratonie
Sejmowa debata na temat zwiększenia wydatków na obronność
Tarzan strzela, Bartek defiluje
Lewandowski i Małachowski walczyli o diamenty
Tomasz Szatkowski: SPO to bardzo skomplikowany proces
„Dragon”: sprawdzian współpracy
Decyzja w sprawie „Orki” do końca roku
Półmaratończycy z Czarnej Dywizji najlepsi w wojsku
Miejsca na studium dla przyszłych oficerów
MSPO 2017 – Defendery dla sprzętu zabezpieczenia logistycznego
Rumunia kupuje Patrioty
Czołgi, czyli lądowe pancerniki
Muzeum, które upamiętnia więźniów obozu Dulag 121
Kobiety na misjach obserwacyjnych
Polacy jadą na misję szkoleniową do Iraku
Ukraina – strategiczny partner Polski
Lądowcy świętują w Giżycku
Królewscy kaprowie kontra Krzyżacy
Ruszyła amerykańska rotacja
W walce na dwa fronty nie mieliśmy żadnych szans
Tomasz Szatkowski: Chcemy współpracy w przygotowywaniu reformy dowodzenia armią
MSPO 2017 – Nagrody dla sprzętu szkoleniowego i saperskiego
W śmiertelnym uścisku
Londyńskie targi zbrojeniowe zakończone
Konferencja „Polskie sojusze wojskowe w XX wieku”
„Północne Wybrzeża” tuż obok „Zapadu”
Kościuszko, bohater dwóch narodów
Trzy medale szermierzy na wojskowych mistrzostwach
Bałtyk pod osłoną
PGZ powołuje Centrum Usług Biznesowych
Czy w szkołach będzie wychowanie proobronne?
Sekretarz generalny NATO chwali Polskę
Jubileusz klubów z lotniczym rodowodem
Zbierają doświadczenia w pustynnych warunkach
Samoobrona kobiet – chwyt za nadgarstek
Przedsiębiorcy na rzecz obronności
Konflikt bratanków
Grot będzie modyfikowany wg wskazówek WOT-u
Wsparcie dla misji Air Policing
ORP „Czajka” w sowieckiej zagrodzie
Francusko-niemiecki myśliwiec 5. generacji
Jastrzębie wracają z Litwy do domu
Wakacje dla dzieci żołnierzy
W co gra Kim?
Defendery 2017 – nagrody dla przemysłu obronnego

Ministerstwo Obrony Narodowej Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Żandarmeria Wojskowa Inspektorat Uzbrojenia Inspektorat Implementacji
Innowacyjnych Technologii Obronnych
Dowództwo Garnizonu Warszawa

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO